Георгій (Ярашэўскі)

Мітрапаліт Георгій
польск.: Metropolita Jerzy
Мітрапаліт Варшаўскі і Холмскі, Патрыяршы экзарх Польшчы 30 студзеня 1922 — 8 лютага 1923
Папярэднік	Серафім (Чычагоў)
Пераемнік	Дыянісій (Валядзінскі)
Епіскап Мінскі і Тураўскі 6 ліпеня 1916 — 30 студзеня 1922
Папярэднік	Мітрафан (Краснапольскі)
Пераемнік	Мелхіседэк (Паеўскі)
Епіскап Калужскі і Бароўскі 13 мая 1913 — 5 ліпеня 1916
Папярэднік	Ціхан (Ніканораў)
Пераемнік	Феафан (Тулякоў)
Епіскап Ямбургскі, вікарый Пецярбургскай епархіі 19 лістапада 1910 — 13 мая 1913
Папярэднік	Феафан (Быстроў)
Пераемнік	Анастасій (Аляксандраў)
Епіскап Прылуцкі, вікарый Палтаўскай епархіі 1 лютага 1908 — 19 лістапада 1910
Папярэднік	Феадосій (Алтаржэўскі)
Пераемнік	Сільвестр (Альшэўскі)
Епіскап Кашырскі, вікарый Тульскай епархіі 2 ліпеня 1906 — 1 лютага 1908
Папярэднік	Міхаіл (Грыбаноўскі)
Пераемнік	Еўдакім (Мяшчэрскі)
Адукацыя	Кіеўская духоўная акадэмія (1897)
Дзейнасць	праваслаўны святар
Месца працы	Санкт-Пецярбургская духоўная акадэмія Тульская духоўная семінарыя[d] Таўрычаская духоўная семінарыя[d]
Імя пры нараджэнні	Рыгор Антонавіч Ярашэўскі
Нараджэнне	18 (30) лістапада 1872 Камянец-Падольскі, Камянец-Падольскі павет[d], Падольская губерня, Расійская імперыя
Смерць	8 лютага 1923(1923-02-08) (50 гадоў) Варшава, Варшаўскае ваяводства, Польская Рэспубліка
Пахаванне	St. John Climacus's Orthodox Church in Warsaw[d]
Узнагароды	Ордэн Святога Уладзіміра II ступені Ордэн Святога Уладзіміра III ступені
Медыяфайлы на Вікісховішчы

Гео́ргій, або Юрый (польск.: Jerzy Jaroszewski; свецкае імя Рыго́р Анто́навіч Ярашэ́ўскі; 30 лістапада 1872, в. Малая Цярноўка, Вольгапальскі павет, Падольская губерня — 8 лютага 1923, Варшава) — епіскап Праваслаўнай расійскай царквы, пазней мітрапаліт Варшаўскі і Холмскі, Патрыяршы экзарх у Польшчы. Гісторык царквы, экзегет.

Біяграфія

Нарадзіўся 30 лістапада 1872 года ў сяле Малая Цярноўка Вольгапальскага павета Падольскай губерні ў сям’і святара Антонія Паўлавіча Ярашэўскага.

У 1893 годзе скончыў Падольскую духоўную семінарыю, а ў 1897 годзе — Кіеўскую духоўную акадэмію са ступенню кандыдата багаслоўя, дзе быў пакінуты прафесарскім стыпендыятам. У 1898 годзе быў прызначаны выкладчыкам Таўрычаскай духоўнай семінарыі. 24 сакавіка 1900 года прыняў манаскі пострыг, а 26 сакавіка быў рукапакладзены ў іераманаха. У 1901 годзе за працу «Саборнае пасланне Св. Апостала Якава» атрымаў ступень магістра багаслоўя і быў вызначаны наглядчыкам Калужскага духоўнага вучылішча. З 1902 года працаваў інспектарам Магілёўскай духоўнай семінарыі, а з 1903 года стаў рэктарам Тульскай духоўнай семінарыі ў сане архімандрыта.

1 ліпеня 1906 года быў хіратанісаны ў епіскапа Кашырскага, вікарыя Тульскай епархіі. З 1 лютага 1908 года з’яўляўся епіскапам Прылуцкім, вікарыем Палтаўскай епархіі. З 19 лістапада 1910 года займаў пасаду епіскапа Ямбургскага, вікарыя Пецярбургскай епархіі, адначасова з 22 лістапада з’яўляючыся рэктарам Санкт-Пецярбургскай духоўнай акадэміі. 13 мая 1913 года быў прызначаны епіскапам Калужскім і Бароўскім. У 1915 годзе ў Калужскую губерню былі масава эвакуіраваны жыхары Мінскай, Холмскай і Валынскай губерняў са сваімі навучальнымі ўстановамі; епіскап Георгій актыўна арганізоўваў камітэт па аказанні дапамогі бежанцам духоўнага звання. З’яўляўся ганаровым членам Санкт-Пецярбургскай (1914) і Маскоўскай (1916) духоўных акадэмій.

З 6 ліпеня 1916 года ўзначальваў кафедру як епіскап Мінскі і Тураўскі. У 1917 годзе з’яўляўся старшынёй IX аддзела Перадсаборнага савета і членам Памеснага Сабора Праваслаўнай Расійскай Царквы. У 1918 годзе браў удзел ва Усеўкраінскім Праваслаўным Царкоўным Саборы. 25 красавіка 1918 года быў узведзены ў сан архіепіскапа. У 1919 годзе быў афіцыйна прызначаны Вышэйшым царкоўным кіраваннем Поўдня Расіі на Харкаўскую кафедру і кіраваў Харкаўскай епархіяй. У пачатку снежня 1919 года разам з белай Добраахвотніцкай арміяй адступіў з Харкава ў Екацярынадар. У пачатку студзеня 1920 года выехаў у Наварасійск і 16 студзеня на грузавым параходзе «Іртыш» эміграваў праз акупаваны Антантай Канстанцінопаль і Салонікі ў Каралеўства сербаў, харватаў і славенцаў. Прыбыў у Белград у лютым 1920 года, адкуль пазней пераехаў у Італію.

Указам патрыярха Маскоўскага Ціхана ад 28 верасня (11 кастрычніка) 1921 года яму было даручана часовае кіраванне Варшаўскай епархіяй з адначасовым прызначэннем Патрыяршым экзархам у Польшчы. Ён заснаваў у Варшаве праваслаўнае багаслоўскае аддзяленне ва ўніверсітэце і сінадальную друкарню. 30 студзеня 1922 года патрыяршым указам быў узведзены ў сан мітрапаліта. Пасля абнаўленчага расколу ў Маскве мітрапаліт Георгій сабраў у Варшаве ў сярэдзіне чэрвеня 1922 года першы Сабор праваслаўных епіскапаў у Польшчы. Пад ціскам польскага ўрада ён пачаў прадпрымаць крокі, накіраваныя на аддзяленне праваслаўных епархій, якія апынуліся на тэрыторыі Польшчы, ад Маскоўскага патрыярхата.

У канцы 1922 года ў рамках абмеркавання становішча праваслаўных вернікаў у Польшчы мітрапаліт Юрый (так яго часта называлі ў заходнебеларускім друку) наведаў Віленскую беларускую гімназію, дзе звярнуўся да вучняў і настаўнікаў з вітальнымі словамі на беларускай мове. У снежні таго ж года адбылася яго сустрэча з дэлегацыяй беларускіх нацыянальных дзеячаў, у якую ўваходзілі Б. Тарашкевіч, С. Рак-Міхайлоўскі і М. Гарэцкі. Яны патрабавалі ўвядзення беларускай мовы ў праваслаўнае царкоўнае жыццё і ў мясцовую духоўную семінарыю.

У разгар царкоўнай барацьбы, 8 лютага 1923 года, мітрапаліт быў застрэлены рэктарам Валынскай духоўнай семінарыі архімандрытам Смарагдам (Латышэнкам). Быў пахаваны ў храме святога Іаана Лесвічніка (у ніжнім прыдзеле святых Іліі і Ераніма) на Вольскіх могілках у Варшаве.

Узнагароды

• Ордэн Святога Уладзіміра II ступені (1915);
• Ордэн Святога Уладзіміра III ступені (1909).

Бібліяграфія

• Ярошевский Г. А. Соборное послание Св. Апостола Иакова: Опыт исагогико-экзегетического исследования. — Киев, 1901.
• Ярошевский Г. А. Избрание епископов в древней Церкви. — Харьков, 1906.
• Ярошевский Г. А. Индивидуалистическое миросозерцание Леонида Андреева. — Харьков, 1909.
• Георгий, епископ. «Стигматизация» (Богословско-психологический очерк). — Харьков, 1905; Калуга, 1914.
• Георгий, епископ. Слова, поучения и речи. — Калуга, 1914.
• Георгий, епископ. «Демонические болезни» (Богословско-психологический очерк). — Калуга, 1914.
• Георгий, епископ. «Глоссолалия» (1 Кор. 14, 1-40). Богословско-психологический очерк. — Калуга, 1915.

Літаратура

• Алексий (Громадский), архиеп. Митрополит Георгий // Воскресное Чтение. — 1933. — № 7. — С. 100—101; № 9. — С. 131—133; № 13. — С. 195—198; № 15. — С. 228—230; № 19. — С. 291—294.
• Георгий (Ярошевский)(руск.) // Православная энциклопедия. — М.: 2006. — Т. 11. — С. 39—40.
• Стародуб А. Митрополит Георгій (Ярошевський) як ініціатор започаткування вищої православної богословської освіти в Польщі(укр.) // Київська Академія : часопіс. — 2012. — № 10. — С. 202—219.
• Чибисова А. А. Убийство митрополита Георгия (Ярошевского) в контексте событий, связанных с подготовкой к Поместному Собору Польской Православной Церкви(руск.) // Церковь. Богословие. История : зборнік. — 2021. — № 2. — С. 291—297.

Спасылкі

• Мітрапаліт Георгій (Ярашэўскі Рыгор Антонавіч) на сайце «Рэлігійныя дзеячы рускага замежжа» (руск.)