Перайсці да зместу

Бірабіджан

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
(Пасля перасылкі з Горад Бірабіджан)
Горад
Бірабіджан
руск.: Биробиджан
48°47′00″ пн. ш. 132°56′00″ у. д.HGЯO
Краіна  Расія
Суб’ект федэрацыі Яўрэйская аўтаномная вобласць
Муніцыпальны раён Гарадская акруга горад Бірабіджан[d]
Кіраўнік Q97185487?
Гісторыя і геаграфія
Заснаваны 1915
Вышыня цэнтра 80 м
Часавы пояс UTC+10
Насельніцтва
Насельніцтва
  • 67 212 чал. (1 студзеня 2025)[1]
Лічбавыя ідэнтыфікатары
Тэлефонны код 42622
Паштовы індэкс 679000–679025
Код АКАТП 99401000000
biradm.ru (руск.)
Паказаць/схаваць карты
Бірабіджан (Расія)
Бірабіджан
Бірабіджан
Будынак мэрыі (1934, архітэктар Н. Я. Трахтэнберг[2])

Бірабіджа́н[3] (руск.: Биробиджан) — горад1937 года[4][3][5]) у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Яўрэйскай аўтаномнай вобласці. Насельніцтва 78,5 тыс. чалавек (2006). Чыгуначная станцыя.

Бірабіджан названы ў 1932[5][6] годзе па назвах дзвюх найбуйнейшых рэк Яўрэйскай аўтаномнай вобласці — Біры і Біджана[5][6]. Знаходзіцца за 175 км у напрамку на захад ад Хабараўска[4]. Сам Бірабіджан стаіць на берагах Біры. Рака Біджан працякае паралельна Біры на захадзе ад горада (каля 100 км) і ўпадае ў Амур, як і Біра.

Узнік як пасёлак пры адкрытай у 1915 годзе чыгуначнай станцыі Ціханькая (руск.: Тихонькая)[5][6]. У 1928 годзе пераўтвораны ў рабочы пасёлак Ціханькая-Станцыя (руск.: Тихонькая-Станция)[5][6]. У 1932 годзе перайменаваны ў Бірабіджан[5][6]. З 1934 года адміністрацыйны цэнтр Яўрэйскай аўтаномнай вобласці[3].

Год Колькасць
1939 30 000 [7]
1950 56 000 [7]
1967 65 000 [8]
Год Колькасць
1979 71 000 [9]
1987 82 000 [10]
1992 86 700 [9]
Год Колькасць
1994 84 700 [11]
1998 82 400 [12]
2017 74 095 [13]
Год Колькасць
2018 73 623 [14]
2025 67 212 [1]

Лёгкая прамысловасць, машынабудаванне.

Гарады-пабрацімы

[правіць | правіць зыходнік]
  1. а б Численность постоянного населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2025 годаМ.: Росстат, 2025.
  2. Александр Драбкин Творение архитектора Трахтенберга. Зданию биробиджанской мэрии 80 лет // Город на Бире (руск.)
  3. а б в БелЭн 1996.
  4. а б ВСЭ 1970.
  5. а б в г д е ГНР 2008.
  6. а б в г д Географические названия мира 2002.
  7. а б Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. — Т. 3. — С. 394.
  8. Українська радянська енциклопедіяКиїв: Головна редакція УРЕ, 1959. — Т. 1. — С. 485.
  9. а б Большой словарь географических названий / под ред. В. М. КотляковЕкатеринбург: Русское географическое общество, 2003. — С. 47. — 832 с. — ISBN 5-94799-148-9
  10. Географический энциклопедический словарь: Географические названия / под ред. В. М. Котляков — 3-е изд. — М.: Большая российская энциклопедия, 1989. — С. 72. — 903 с. — ISBN 5-85270-216-1
  11. Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.3: Беларусы — Варанец — С. 155.
  12. Большой словарь географических названий / под ред. В. М. КотляковЕкатеринбург: Русское географическое общество, 2003. — С. 95. — 832 с. — ISBN 5-94799-148-9
  13. http://www.gks.ru/free_doc/doc_2017/bul_dr/mun_obr2017.rar Праверана 31 ліпеня 2017.
  14. 26. Численность постоянного населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2018 годаFederal State Statistics Service. Праверана 23 студзеня 2019.
  • Бірабіджа́н // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 3: Беларусы — Варанец / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1996. — Т. 3. — С. 155. — 511 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0068-4 (т. 3).
  • Биробиджа́н // Т. 3. Бари — Браслет. — М. : Советская энциклопедия, 1970. — С. 394. — (Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред. А. М. Прохоров; 1969—1978). (руск.)
  • Биробиджа́н // Большой словарь географических названий (руск.) / Гл. ред. В. М. Котляков. — Екатеринбург: У-Фактория, 2003. — С. 95. — 832 с. — 10 000 экз. — ISBN 5-94799-148-9.
  • Биробиджа́н // Большой словарь географических названий / Гл. ред. В. М. Котляков. — Екатеринбург: У-Фактория, 2003. — С. 95. — 832 с. — 10 000 экз. — ISBN 5-94799-148-9.
  • Биробиджа́н // Географические названия Росии: Топонимический словарь: более 4000 единиц / Е. М. Поспелов. — М.: АСТ; Астрель, 2008. — С. 108—109. — 523 с. — 3 000 экз. — ISBN 978-5-17-054966-5 (Аст), ISBN 978-5-271-20728-0 (Астрель). (руск.)
  • Биробиджа́н // Географические названия мира: Топонимический словарь: Ок. 5000 единиц (руск.) / Е. М. Поспелов; Отв. ред. P. A. Агеева. — 2-е изд., стереотип.. — М.: Русские сло­вари: ООО «Издательство Астрель»: ООО «Издательство ACT», 2002. — С. 68. — 512 с. — ISBN 5-17-001389-2 (ООО «Издательство ACT»), ISBN 5-271-00446-5 (ООО «Издательство Астрель»), ISBN 5-93259-014-9 (Издательство «Русские словари»).
  • Биробиджа́н // Города России: энциклопедия (руск.) / Гл. ред. Г. М. Лаппо. — М.: Научное издательство «Большая Российская энциклопедия»; ТЕРРА — Книжный клуб, 1998. — С. 47. — 559 с. — ISBN ISBN 5-300-01747-7.
  • Биробиджа́н // Географический энциклопедический словарь: Географические названия (руск.) / Гл. ред. А. Ф. Трёшников; Ред. кол.: Э. Б. Алаев, П. М. Алампиев (зам. гл. ред.) и др. — 2-е изд., исправл. и дополн. — М.: Советская энциклопедия, 1989. — С. 72. — 592 с. — 210 000 экз. — ISBN 5-85270-057-6.
  • Біробіджа́н // Українська радянська енциклопедія : у 12 т. / гол. ред. М. П. Бажан; редкол.: О. К. Антонов та ін. — 2-ге вид. — К. : Головна редакція УРЕ, 1977. — Т. 1 : А — Борона. — С. 485. — 542, [2] с., [38] арк. іл. : іл., табл., портр., карти с. (укр.)