Джон Неграпонтэ

Джон Неграпонтэ
1-ы дырэктар Нацыянальнай разведкі[d] 21 красавіка 2005 — 13 лютага 2007
Пераемнік	John Michael McConnell[d]
15-ы Намеснік дзяржсакратара ЗША[d] 27 лютага 2007 — 23 студзеня 2009
Папярэднік	Роберт Зелік[d]
Пераемнік	James Steinberg[d]
пасол ЗША ў Мексіцы[d] 3 ліпеня 1989 — 5 верасня 1993
Папярэднік	Charles J. Pilliod, Jr.[d]
Пераемнік	James Robert Jones[d]
23-і пастаянны прадстаўнік ЗША пры ААН[d] 19 верасня 2001 — 23 чэрвеня 2004
Папярэднік	James Cunningham[d]
Пераемнік	John Danforth[d]
Намеснік саветніка прэзідэнта ЗША па нацыянальнай бяспецы[d] 23 лістапада 1987 — 20 студзеня 1989
Папярэднік	Колін Паўэл
Пераемнік	Роберт Майкл Гейтс
пасол ЗША на Філіпінах[d] 26 кастрычніка 1993 — 5 жніўня 1996
Папярэднік	Richard H. Solomon[d]
Пераемнік	Thomas C. Hubbard[d]
пасол ЗША ў Іраку[d] 29 чэрвеня 2004 — 17 сакавіка 2005
Пераемнік	Zalmay Khalilzad[d]
пасол ЗША ў Гандурасе[d] 11 лістапада 1981 — 30 мая 1985
Папярэднік	Jack R. Binns[d]
Пераемнік	John Arthur Ferch[d]
Assistant Secretary of State for Oceans and International Environmental and Scientific Affairs[d] 19 ліпеня 1985 — 23 лістапада 1987
Папярэднік	James L. Malone[d]
Пераемнік	Frederick M. Bernthal[d]
Нараджэнне	21 ліпеня 1939(1939-07-21)[…] (87 гадоў) Лондан, Лонданскае графства, Англія, Вялікабрытанія
Бацька	Dimitrios Negrepontis[d]
Маці	Catherine Coumantaros[d]
Жонка	Diana Villiers Negroponte[d]
Грамадзянства	ЗША
Партыя	Рэспубліканская партыя ЗША ()
Адукацыя	Ельскі ўніверсітэт () Гарвардская школа права[d] () Акадэмія Філіпса ў Эксэтэры[d] () Buckley School (New York City)[d] () Davenport College[d] () Allen-Stevenson School[d] ()
Месца працы	Ельскі ўніверсітэт
Узнагароды	залатая пласціна Акадэміі дасягненняў[d] (2006) Annenberg Award for Excellence in Diplomacy[d] (2019)
Медыяфайлы на Вікісховішчы

Джон Неграпонтэ (англ.: John Negroponte; нар. 21 ліпеня 1939) — амерыканскі дыпламат. Намеснік дзяржаўнага сакратара ЗША (2007—2009). Дырэктар Нацыянальнай разведкі (2005—2007).

Біяграфія

Джон Дзімітры Неграпонтэ нарадзіўся ў Лондане ў сям’і грэчаскіх эмігрантаў. Пасля таго, як дзеці скончылі школу, сям’я пераехала ў ЗША. У 1956 годзе скончыў школу «Phillips Exeter». У 1960 годзе скончыў Ельскі ўніверсітэт. Валодае англійскай, іспанскай, французскай і в’етнамскай мовамі.

У 1960—1997 гадах — на дыпламатычнай службе. Неграпонтэ быў паслом у Гандурасе (1981—1985), памочнікам дзяржсакратара па справах акіянаў, навакольнага асяроддзя і навукі (1985—1987), намеснікам памочніка прэзідэнта па нацыянальнай бяспецы (1987—1989), паслом у Мексіцы (1989—1993) і паслом на Філіпінах (1993—1996). У 1997—2001 гадах — выканаўчы віцэ-прэзідэнт па глабальных рынках у кампаніі McGraw-Hill.

У 2001 годзе прызначаны Джорджам Бушам прадстаўніком ЗША ў ААН. 17 лютага 2005 года прызначаны дырэктарам Нацыянальнай разведкі, праслужыў на гэтай пасадзе да лютага 2007 года, калі яго змяніў Джон Мак-Конэл.

У 1981—1985 гадах Неграпонтэ быў паслом у Гандурасе. За чатыры гады яго службы ваенная дапамога Гандурасу павялічылася з 4 млн да 77,4 млн дол. у год. Адміністрацыя Рональда Рэйгана павялічвала вайсковую прысутнасць ЗША ў краіне (у той час як раней пры Джымі Картэры было вырашана не рэагаваць на звяржэнне ў Нікарагуа рэжыму Самасы сандзіністамі). У сувязі з гэтым у ЗША выбухнуў палітычны скандал «Іран-контрас».

Сенатар Крыстафер Дод у сваім дакладзе паказаў, што Неграпонтэ быў у курсе запланаваных парушэнняў правоў чалавека з боку падпольных ваенных арганізацый. З праведзеных газетамі The Washington Post і New York Times расследаванняў стала ясна, што Неграпонтэ быў адным з актыўных правадыроў антыкамуністычнай палітыкі прэзідэнта Рэйгана ў рэгіёне і чалавекам, дзякуючы якому была ўсталяваная цесная сувязь паміж спецслужбамі ЗША, арміяй Гандураса і нікарагуанскімі контрас.

На думку некаторых экспертаў і журналістаў, Неграпонтэ, падчас сваёй службы паслом у Мексіцы ў 1989—1993 гадах, аказваў дапамогу ўраду краіны ў барацьбе з паўстанцамі-сапатыстамі ў штаце Ч’япас.

У 2004—2005 гадах узначальваў дыпляматычнае прадстаўніцтва ЗША ў Багдадзе, дзе стварыў — па вобразу і падабенству краін Лацінскай Амерыкі — «эскадроны смерці».

Крытыка

Неграпонтэ абвінавачваецца ў тым, што ён сумесна з ЦРУ браў удзел у стварэнні «батальёна 316», члены якога выкрадалі, катавалі і забівалі апазіцыянераў і непажаданых ЗША дзеячаў. У прыватнасці, у 1982 годзе каталіцкая дэлегацыя з Сальвадора запатрабавала высветліць лёс зніклых у Гандурасе 30 манашак. Неграпонтэ заявіў, што яму нічога не вядома пра гэта. Аднак у 1996 годзе Джэк Бінз, былы пасол у Гандурасе да Неграпонтэ, у інтэрв’ю газеце The Baltimore Sun сказаў, што манашкі былі ў ліку людзей, выкрадзеных «батальёнам 316» і тайнай паліцыяй, якая кантралявалася пасольствам ЗША. Пасля катаванняў яны былі забітыя — выкінутыя яшчэ жывымі з верталёта.

Акрамя таго, пры яго падтрымцы былі створаны аналагічныя падраздзяленні не толькі ў Гандурасе, але і ў Гватэмале, Сальвадоры. «Эскадроны смерці», якія з’явіліся пры яго актыўным удзеле ў Цэнтральнай Амерыцы, выкралі і забілі (уключаючы выкрадзеных з нікарагуанскай тэрыторыі і забітых у Гандурасе людзей) не менш за 75 тысяч чалавек.