Джульета Мазіна

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Джульета Мазіна
італ.: Giulietta Masina
Giulietta Masina (1966).jpg
Дата нараджэння:

22 лютага 1921(1921-02-22) ці 22 лютага 1920(1920-02-22)[1][2]

Месца нараджэння:

Сан-Джорджа-дзі-П'яна[d], правінцыя Балоння, Эмілія-Раманья, Каралеўства Італія

Дата смерці:

23 сакавіка 1994(1994-03-23)[1][2]

Месца смерці:

Рым, правінцыя Рым[d], Лацыа, Італія[3]

Грамадзянства:

Flag of Italy.svg Італія

Муж:

Федэрыка Феліні

Адукацыя:

Рымскі ўніверсітэт Ла Сапіенца

Прафесія:

актрыса, тэатральны акцёр, кінаактрыса

Узнагароды:
IMDb:

ID 0556399

Commons-logo.svg Джульета Мазіна на ВікіСховішчы

Джульета Мазіна (італ.: Giulietta Masina, 22 лютага 1921-23 сакавіка 1994) — італьянская актрыса, жонка кінарэжысёра Федэрыка Феліні, атрымала мянушку «Чаплін у спадніцы».

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Джулія Ганна Мазіна нарадзілася ў Сан-Джорджа-дзі-П'яна ў сям'і служачага і настаўніцы. Джулія была самай старэйшай з чатырох дзяцей. Ужо з ранніх гадоў яна праяўляла схільнасць да тэатра, танцаў і музыкі.

Пасля заканчэння пачатковай школы яе адправілі ў Рым да сваячкі, дзе яна трапіла ў гімназію сясцёр урсулінак. Джулія рыхтавалася стаць піяністкай, але паступіла ў Рымскі ўніверсітэт на філалагічны факультэт. Пасля яго заканчэння Мазіна атрымала дыплом выкладчыка сучаснай літаратуры.

Падчас вучобы Джулія грала ў студэнцкім тэатры. Пазней яна атрымала запрашэнне ў тэатр Каверын. Акрамя таго, каб палепшыць сваю дыкцыю і пазбавіцца ад паўночна-італьянскага акцэнту, Мазіна пачала працаваць на радыё. Там яна выступала ў радыёперадачах, сцэнарыі да якіх пісаў будучы вядомы італьянскі рэжысёр Федэрыка Феліні, падпісваў у той час свае працы як «Федэрыка». Ён працаваў карыкатурыстам ў адным з часопісаў. Федэрыка патэлефанаваў Джуліі і сказаў, што хоча зрабіць фільм па гэтай п'есе, і папрасіў яе аб сустрэчы. У кастрычніку 1943 года яны пажаніліся. Менавіта па яго просьбе яна змяніла сваё імя і стала Джульетай.

Яе дэбютнай працай у кіно стаў фільм Альберта Латуады «Без жалю» (1947 год), у якім яна згуляла ролю прастытуткі Марчэлы - шчырай, з добрай, даверлівай душой. За гэтую ролю яна атрымала «Срэбраную стужку».

Яна памерла ў Рыме 23 сакавіка 1994 г., праз паўгады пасля смерці мужа. Мазіна была пахавана ў Рыміні побач з мужам.

Зноскі