Дуча дзі Буанінсенья

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Дуча дзі Буанінсенья
Фатаграфія
Дата нараджэння:

1255[1][2][3]

Месца нараджэння:

Сіена, правінцыя Сіена[d], Таскана, Італія

Дата смерці:

1319[1][2][4]

Месца смерці:

Сіена, правінцыя Сіена[d], Таскана, Італія

Грамадзянства:

Італія[5]

Род дзейнасці:

мастак

Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы

Дуча дзі Буанінсенья (італ.: Duccio di Buoninsegna; каля 1255, г. Сіена, Італія — 3 жніўня 1319) — італьянскі жывапісец.

Заснавальнік Cіенскай школы жывапісу. Зазнаў уплыў італа-візантыйскага жывапісу і французскай гатычнай мініяцюры. Для яго твораў характэрны асобныя рысы мастацтва Протарэнесансу. Стварыў алтарныя абразы з арнаментнымі залатымі фонамі, гучнай вытанчанай каляровай гамай («Мадонна са святымі», «Мадонна з шасцю анёламі», «Мадонна францысканцаў», каля 1280, «Мадонна Ручэлаі», 1285). У галоўным творы — алтарным абразе сіенскага сабора «Маэста» (двухбаковы паліпціх, 1308-11) з выявай Мадонны ў акружэнні святых і анёлаў на пярэднім баку і сцэн пакут Хрыста на тыльным баку — імкнуўся надаць большую жыццёвасць і пераканаўчасць традыцыйным кампазіцыйным схемам, перадаць прастору і аб'ём. У 1288 па яго малюнку быў выкананы першы ў Італіі манументальны віграж.

Галерэя[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Brandi С. Duccio. Firenze, 1951
  • Carli E. Duccio. Milano, 1962