Перайсці да зместу

Таскана

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Таскана
італ.: Toscana
Краіна
Уваходзіць у
Адміністрацыйны цэнтр
Кіраўнік Eugenio Giani[d]
Насельніцтва
  • 3 729 641 чал. (2019)[2]
Плошча
  • 22 987,04 км²
Вышыня
над узроўнем мора
279 м
Таскана на карце
Часавы пояс UTC+1 і UTC+2
Код ISO 3166-2 IT-52
Афіцыйны сайт (італ.)
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Таска́на[3] (італ.: Toscana, лац.: T(h)uscia, Hetruria) — адміністрацыйны рэгіён у Італіі. Сталіца рэгіёна — Фларэнцыя. Плошча — 22,990 км², насельніцтва — 3 516 296 жыхароў.

На паўночным захадзе Таскана мяжуе з Лігурыяй, на поўначы з Эміліяй-Раманья, на ўсходзе з Марке і Умбрыяй, на поўдні з Лацыа. 320 км узбярэжжа на захадзе абмываюцца Тырэнскім морам. Тэрыторыя ўзгорыстая на дзве траціны і гарыстая на чвэрць. Толькі 8,4 % тэрыторыі роўная, даліна ракі Арно.

Галоўны горны ланцуг — Апеніны, якія атачаюць Таскану на поўначы і на ўсходзе. Іншыя важныя рэльефы — Апуанскія Альпы ў правінцыі Маса-Карара і ў правінцыі Лука, дзе здабываюць вядомы карарскі мармур. Таскана падзяляецца на 10 правінцый.

Год Колькасць
1976 3 500 000 [4]
1986 3 600 000
Год Колькасць
1996 3 523 000 [5]
2015 3 745 983
Год Колькасць
2019 3 729 641 [2]

Вядомыя асобы

[правіць | правіць зыходнік]
  1. archINFORM — 1994. Праверана 6 жніўня 2018.
  2. а б ISTAT — 1926.
  3. БелЭн 2002.
  4. Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. — Т. 26. — С. 123.
  5. Большой словарь географических названий / под ред. В. М. КотляковЕкатеринбург: Русское географическое общество, 2003. — С. 649. — 832 с. — ISBN 5-94799-148-9
  • Таска́на // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 15: Следавікі — Трыо / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 2002. — Т. 15. — С. 448—449. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0251-2 (т. 15).
  • Тоска́на // Большой словарь географических названий (руск.) / Гл. ред. В. М. Котляков. — Екатеринбург: У-Фактория, 2003. — С. 649. — 832 с. — 10 000 экз. — ISBN 5-94799-148-9.
  • Тоска́на // Т. 26. Тихоходки — Ульяново. — М. : Советская энциклопедия, 1977. — С. 123. — (Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред. А. М. Прохоров; 1969—1978). (руск.)
  • Тоска́на // Географический энциклопедический словарь: Географические названия (руск.) / Гл. ред. А. Ф. Трёшников; Ред. кол.: Э. Б. Алаев, П. М. Алампиев (зам. гл. ред.) и др. — 2-е изд., исправл. и дополн. — М.: Советская энциклопедия, 1989. — С. 484. — 592 с. — 210 000 экз. — ISBN 5-85270-057-6.