Жадзейкі (Дзятлаўскі раён)
Вёска
Жадзейкі
  Жадзейкі
 Жадзейкі
 |
Жадзе́йкі[1] (трансліт.: Žadziejki, руск.: Жадейки) — вёска ў Дзятлаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Вензавецкага сельсавета.
Геаграфія
[правіць | правіць зыходнік]Знаходзіцца за 6 км на паўднёвы захад ад Дзятлава. На ўсходзе мяжуе з лесам, на поўначы працякае ручай. Транспартныя сувязі па мясцовай дарозі і далей па шашы Дзятлава—Слонім. Некалькі традыцыйных драўляных сядзіб пастаўлены абапал дзвюх кароткіх узаемна перпендыкулярных вуліц шыротнай і мерыдыянальнай арыентацыі.
Жадзейскае радовішча мелу знаходзіцца за 0,7 км на захад ад вёскі. Паклад у выглядзе адорвеня ў тоўшчы марэнных супескаў і суглінкаў сожскага зледзянення. Мел з рэдкімі ўключэннямі крэмню. Радовішча распрацоўваецца[2].
Назва
[правіць | правіць зыходнік]Фіксавалася прозвішча Жадэйка (Каменка), было віленскае Жадэйкевіч.[3][4].
На думку М. Бірылы, прозвішчы Жадзейка, Жадзька паходзяць ад слова жадаць (з'яўляюцца памяншальнымі ад асновы жад, жадзь)[5]. У беларускай мове існуе суфікс назоўнікаў -ейк-а, які мае памяншальна-ласкальнае значэнне або значэнне «носьбіт працэсуальнай прыметы»[6]. Ёсць заходнеўкраінскі прозвішчны памяншальны суфікс -ейка (-ейко), які ўтвораны ад суфіксаў -ей- і -к-[7].
Ёсць літоўскія Žadeika, Žadeikis[8]. Як імя фігуруе ў Перапісе войска ВКЛ 1528 г. сярод літоўскага ўпіцкага баярства: "Жадеико Номиковичъ".[9] Антрапанімічны суфікс -eik- у балцка-літоўскіх прозвішчах адзін з найбольш папулярных[10]. Было лідскае прозвішча Жад.[11] Аснова Žad- выкарыстоўвалася ў старажытных балцка-літоўскіх двухасноўных імёнах[12].
Насельніцтва
[правіць | правіць зыходнік]
| ||||||||||||
Зноскі
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гродзенская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2004. — 469 с. ISBN 985-458-098-9 (DJVU).
- ↑ М. Ф. Янюк. Жадзейскае радовішча мелу // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 2: Аршыца — Беларусцы / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1996. — Т. 2. — 480 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0061-7 (т. 2).
- ↑ https://www.familysearch.org/ark:/61903/3:1:3Q9M-CSMW-WSLV-N?cat=834470&i=869&lang=pl&cc=4166194
- ↑ https://www.familysearch.org/ark:/61903/3:1:3Q9M-CSM1-V7MZ-8?i=546&cat=1712245&lang=de
- ↑ М. В. Бірыла. Беларуская антрапанімія. 2. Прозвішчы, утвораныя ад апелятыўный лексікі. Мінск, 1969. С. 144.
- ↑ Беларуская граматыка. Ч. 1. Фаналогія. Арфаэпія. Марфалогія. Словаўтварэнне. Націск. Мінск, 1985. С. 268, 295.
- ↑ Ю. К. Редько. Сучасні українські прізвища. Київ, 1966. С. 120.
- ↑ https://pavardes.lki.lt/?pv=ca1b67ae7e057f16a3602d181fb50180
- ↑ Перапіс войска Вялікага княства Літоўскага 1528 года. Мінск, 2003. С. 102.
- ↑ Daiva Sinkevičiūtė. Lietuvių dvikamienių asmenvardžių trumpiniai ir jų kilmės pavardės. Vilnius, 2006. С. 250.
- ↑ https://www.familysearch.org/ark:/61903/3:1:3Q9M-CSM4-9XJ8?i=755&cc=4166194&cat=741862
- ↑ Z. Zinkevičius. Lietuvių asmenvardžiai. Vilnius, 2008. С. 166.
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т. 9: Гродзенская вобласць, кн. 2 / рэдкал.: У. У. Андрыевіч (гал. рэд.) і інш. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — 848 с.: іл. — 1 500 экз. — ISBN 978-985-11-0908-7.
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]
На Вікісховішчы пакуль няма медыяфайлаў па тэме, але Вы можаце загрузіць іх
