Кармеліты

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Герб ордэну кармелітаў

Кармеліты (лац.: Ordo fratrum Beatae Virginis Mariae de monte Carmel - ордэн братоў Найсвяцейшай Панны Марыі з гары Кармель) - манаскі каталіцкі жабрацкі ордэн.

Заснаваны ў сярэдзіне 12 стагоддзя падчас крыжовых паходаў манахамі, якія прыбылі ў Святую Зямлю з Заходняй Еўропы і пасяліліся ў крыніцы св. Іллі на горы Кармель. Заснавальнікам ордэна лічыцца крыжак Бертольд Калабрыйскі, па просьбе якога патрыярх Альберт Ерусалімскі ў 1214 склаў манаскі статут, які адрозніваўся асаблівай строгасцю.

Мэта манаскага жыцця кармелітаў — яднанне з Богам шляхам безупыннае малітвы. Статут кармелітаў вельмі строгі, надае вялікае значэнне аскезе і складаецца з нават абмежаванне славесных зносін, вялікая ўвага надаецца шанаванню Багародзіцы.

У Беларусі дзейнічаў ордэн кармелітаў босых, якія жылі на міласціну вернікаў. У Беларусі кармеліты з'явіліся ў 17 стагоддзі. Кляштары ордэна існавалі ў Глыбокім, Магілёве, Мядзеле, Вільні, Пінску, Гродне і Гудогае, самыя буйныя былі ў Гродне і Глыбокім. Падчас касацыі манаскіх кангрэгацый у Расійскай Імперыі пасля падзелаў Рэчы Паспалітай закранула ў тым ліку і кармелітаў, Шматлікія касцёлы і кляштары кармелітаў былі знішчаны ці выкарыстоўваліся ў іншых мэтах. У наш час дзейнічаюць суполкі кармелітаў у Нарачы, у Мядзеле, Канстанцінаве і Гудагаі.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Commons