Кацярына Уладзіміраўна Галаўлёва

З пляцоўкі Вікіпедыя
Кацярына Уладзіміраўна Галаўлёва
Дата нараджэння 7 лістапада 1971(1971-11-07) (51 год)
Месца нараджэння
Альма-матар
Месца працы
Музычная дзейнасць
Прафесіі оперная спявачка
Пеўчы голас сапрана

Кацярына Уладзіміраўна Галаўлёва (нар. 7 лістапада 1971, Масква) — руская і беларуская оперная спявачка (сапрана).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Кацярына Галаўлёва нарадзілася ў Маскве. З 1995 года салістка опернай трупы Вялікага тэатра Расіі, але толькі ў 1996 годзе скончыла Маскоўскую дзяржаўную кансерваторыю імя П. І. Чайкоўскага (група Бэлы Рудэнка).

У 2006 годзе пачала выступаць у Валгаградскім дзяржаўным тэатры «Царыцынская опера».

З 2010 года — салістка опернай трупы Вялікага тэатра Беларусі[1].

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Пачынала творчую кар’еру як мецца-сапрана.

Падчас вучобы выканала партыі Няні ў оперы «Яўген Анегін» Чайкоўскага і Любашы ў «Царскай нявесце» Рымскага-Корсакава ў Опернай студыі кансерваторыі.

З 2003 г. перайшла ў сапранавую галасавую групу.

Гастролі[правіць | правіць зыходнік]

У 1996 годзе ўдзельнічала ў сусветнай прэм’еры сюіты для сімфанічнага аркестра і мецца-сапрана «Воран» М. Тэадаракіс. У 2000 годзе ўдзельнічала ў Фестывалі імя В. У. Барсавай і М. П. Максакавай ў Астрахані. У 2003—2004 гадах на сцэне Астраханскага тэатра оперы і балета праспявала Тоску, Недду, Іаланта. У 2003 годзе ў Марока выканала партыю Сантуццы ў оперы «Сельскі гонар». У 2004 годзе выступіла ў гэтай партыі на Музычным фестывалі ў Іарданіі. У тым жа годзе ў Маскве праспявала Абігайль ў канцэртным выкананні оперы «Набука» (Канцэртная зала імя П. І. Чайкоўскага), а ў 2006 годзе зноў выступіла ў гэтай партыі ў канцэртным выкананні на сцэне Татарскага акадэмічнага дзяржаўнага тэатра оперы і балета. У тым жа годзе выканала партыю Недды ў «Паяцы» Леанкавала ў Марока.

У 2012 годзе выканала партыю Тоскі ў Башкірскім дзяржаўным тэатры оперы і балета[2].

Зноскі

  1. Кацярына Уладзіміраўна Галаўлёва Нацыянальны акадэмічны Вялікі тэатр оперы і балета
  2. Екатерина Головлева Большой театр