Мадлен дэ Скюдэры
| Мадлен дэ Скюдэры | |
|---|---|
| фр.: Madeleine de Scudéry | |
| Мадлен дэ Скюдэры. Партрэт працы невядомага мастака, XVII стагоддзе | |
| Асабістыя звесткі | |
| Псеўданімы | Sapho, Monsieur de Scudéry[1], M. de Scuddery[1] і M. D. S.[1] |
| Дата нараджэння | 15 лістапада 1607[2] |
| Месца нараджэння | |
| Дата смерці | 2 чэрвеня 1701[4][5][…] (93 гады) |
| Месца смерці | |
| Грамадзянства | |
| Прафесійная дзейнасць | |
| Род дзейнасці | пісьменніца, гаспадыня літаратурнага салону, літаратар, раманіст, паэтка, French moralist, філосаф |
| Жанр | roman à clef[d] |
| Мова твораў | французская |
| Подпіс |
|
Мадлен дэ Скюдэры (фр.: Madeleine de Scudéry; 15 лістапада 1607, Гаўр — 2 чэрвеня 1701, Парыж) — французская пісьменніца, прадстаўніца прэцыёзнай літаратуры.
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]Мадлен дэ Скюдэры пасірацела ў шасцігадовым узросце; атрымала добрае ўтварэнне стараннямі дзядзькі. У 1630 годзе пераехала ў Парыж да свайго брата Жоржа дэ Скюдэры; наведвала салон спадарыні Рамбуе, дзе яе называлі «Сафо». Пасля заходу салона Рамбуе, у 1652 годзе адкрыла свой уласны арыстакратычны літаратурны салон, які стаў цэнтрам прэцыёзнага руху; яго наведвалі Ларашфуко, мадам дэ Лафает, мадам дэ Севінье. У часы Фронды была прыхільніцай прынца Кандэ.
Мадлен дэ Скюдэры не адрознівалася прыгажосцю; замуж яна не выйшла па перакананні, аддаючы перавага платанічнаму пачуццю (заклад свабоды ад шлюбнай сувязі). У гэтым сэнсе яе можна лічыць папярэдніцай фемінізму. «Сафо» набыла еўрапейскую славу; у 1695 годзе Людовік XIV загадаў выбіць медаль з яе выявай.
Творчасць
[правіць | правіць зыходнік]Кар’еру пісьменніцы распачала ў 1641 годзе. Усе свае галантна-гераічныя раманы друкавала пад імем брата (частка гэтых раманаў была напісана ў суаўтарстве з ім).
Аўтар раманаў «Ібрагім, або Вялікі паша» (1641), «Артамен, або Вялікі Кір» (т. 1—10, 1649—53), «Клелія, або Рымская гісторыя» (т. 1—10, 1654—61), баек, вершаў і інш., у цэнтры якіх кодэкс прэцыёзнай маралі, вытанчанага густу, галантных пачуццяў і паводзін. Яе творы адзначаны майстэрствам сюжэтапабудовы, маляўнічасцю стылю, рысамі псіхалагізму і дыдактызму.
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ а б в Národní autority České republiky Праверана 30 жніўня 2020.
- ↑ Madeleine De Scudery // GeneaStar
- ↑ Blain V., Grundy I., Clements P. The Feminist Companion to Literature in English: Women Writers from the Middle Ages to the Present — 1990. — P. 960.
- ↑ Madeleine de Scudery // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
- ↑ Madeleine de Scudéry // FemBio database Праверана 9 кастрычніка 2017.
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Г. В. Сініла. Скюдэры // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 14: Рэле — Слаявіна / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 2002. — Т. 14. — 512 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0238-5 (т. 14).