Перайсці да зместу

Мадлен дэ Скюдэры

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Мадлен дэ Скюдэры
фр.: Madeleine de Scudéry
Мадлен дэ Скюдэры. Партрэт працы невядомага мастака, XVII стагоддзе
Мадлен дэ Скюдэры. Партрэт працы невядомага мастака, XVII стагоддзе
Асабістыя звесткі
Псеўданімы Sapho, Monsieur de Scudéry[1], M. de Scuddery[1] і M. D. S.[1]
Дата нараджэння 15 лістапада 1607(1607-11-15)[2]
Месца нараджэння
Дата смерці 2 чэрвеня 1701(1701-06-02)[4][5][…] (93 гады)
Месца смерці
Грамадзянства
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці пісьменніца, гаспадыня літаратурнага салону, літаратар, раманіст, паэтка, French moralist, філосаф
Жанр roman à clef[d]
Мова твораў французская
Подпіс Выява аўтографа
Лагатып Вікікрыніц Творы ў Вікікрыніцах
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы
Лагатып Вікіцытатніка Цытаты ў Вікіцытатніку

Мадлен дэ Скюдэры (фр.: Madeleine de Scudéry; 15 лістапада 1607, Гаўр2 чэрвеня 1701, Парыж) — французская пісьменніца, прадстаўніца прэцыёзнай літаратуры.

Мадлен дэ Скюдэры пасірацела ў шасцігадовым узросце; атрымала добрае ўтварэнне стараннямі дзядзькі. У 1630 годзе пераехала ў Парыж да свайго брата Жоржа дэ Скюдэры; наведвала салон спадарыні Рамбуе, дзе яе называлі «Сафо». Пасля заходу салона Рамбуе, у 1652 годзе адкрыла свой уласны арыстакратычны літаратурны салон, які стаў цэнтрам прэцыёзнага руху; яго наведвалі Ларашфуко, мадам дэ Лафает, мадам дэ Севінье. У часы Фронды была прыхільніцай прынца Кандэ.

Мадлен дэ Скюдэры не адрознівалася прыгажосцю; замуж яна не выйшла па перакананні, аддаючы перавага платанічнаму пачуццю (заклад свабоды ад шлюбнай сувязі). У гэтым сэнсе яе можна лічыць папярэдніцай фемінізму. «Сафо» набыла еўрапейскую славу; у 1695 годзе Людовік XIV загадаў выбіць медаль з яе выявай.

Кар’еру пісьменніцы распачала ў 1641 годзе. Усе свае галантна-гераічныя раманы друкавала пад імем брата (частка гэтых раманаў была напісана ў суаўтарстве з ім).

Аўтар раманаў «Ібрагім, або Вялікі паша» (1641), «Артамен, або Вялікі Кір» (т. 1—10, 1649—53), «Клелія, або Рымская гісторыя» (т. 1—10, 1654—61), баек, вершаў і інш., у цэнтры якіх кодэкс прэцыёзнай маралі, вытанчанага густу, галантных пачуццяў і паводзін. Яе творы адзначаны майстэрствам сюжэтапабудовы, маляўнічасцю стылю, рысамі псіхалагізму і дыдактызму.

  1. а б в Národní autority České republiky Праверана 30 жніўня 2020.
  2. Madeleine De Scudery // GeneaStar
  3. Blain V., Grundy I., Clements P. The Feminist Companion to Literature in English: Women Writers from the Middle Ages to the Present — 1990. — P. 960.
  4. Madeleine de Scudery // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  5. Madeleine de Scudéry // FemBio database Праверана 9 кастрычніка 2017.