Макасарцы

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Макасарцы
(Makasar, Mangasara)
COLLECTIE TROPENMUSEUM Mannen uit Makassar Zuid-Celebes TMnr 10005641.jpg
Фота пач. XX ст.
Агульная колькасць 2 278 000 (2014 г.)
Рэгіёны пражывання Flag of Indonesia.svg Інданезія 
Мова макасарская
Рэлігія іслам
Блізкія этнічныя групы бугі, тараджы

Макаса́рцы (саманазвы Makasar, Mangasara) — аўстранезійскі народ, карэнныя насельнікі паўднёва-заходняй часткі Сулавесі. Агульная колькасць (2014 г.) - 2 278 000 чал.[1]

Макасарцы блізкія па мове і культуры да бугаў Сулавесі і, відавочна, маюць адзінае паходжанне. У XIV - XVI стст. на самым поўдні паўднёва-заходняга Сулавесі склаліся дзяржавы Макасар і Гова. Пасля 1667 г. Макасар трапіў у залежнасць ад галандцаў, і асноўны цэнтр палітычнага і культурнага жыцця перамясціўся ў Гова[2]. Галандцы першыя вылучылі адрозненні паміж бугамі і макасарцамі. У наш час яны заўважны перад усім у мове, а таксама ў атаесамленні высакароднай часткі насельніцтва менавіта з родамі, якія ў мінулым кіравалі Макасарам і Гова.

Асноўныя заняткі — земляробства з перавагай вырошчвання рысу, дробнае рамяство, гандаль, будаўніцтва суднаў, мараходства. У мінулым макасарскія мараплаўцы абслугоўвалі транспартныя шляхі на значнай тэрыторыі паміж Кітаем на поўначы і Паўночнай Аўстраліяй на поўдні[3]. Макасарцы мелі развітую гарадскую культуру.

У XVI - XVIII стст. сярод макасарцаў распаўсюдзіўся іслам. Большасць вернікаў у наш час — мусульмане-суніты.

Зноскі