Мікалай Вольскі (літаратар)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Мікалай Вольскі
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння 1762
Дата смерці 1803
Месца смерці
Месца працы
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці літаратар, гісторык, перакладчык
Мова твораў польская

Мікалай Вольскі (1762 — 1803, Беласток) — літаратар, гісторык[1], камергер Станіслава Аўгуста Панятоўскага.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Працаваў бібліятэкарам у бібліятэцы І. Храптовіча, наведваў літаратурныя сустрэчы пры двары Станіслава Аўгуста ў Гродне (1795-97). З 1800 прымаў удзел у працы «Таварыства сяброў навукі(польск.) бел.» ў Варшаве[1].

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Аўтар вершаў, перакладаў і прац па гісторыі. У працы «Прамова…, якая змяшчае заўвагі пра першасную гісторыю свету» (Вільня, 1784; на польскай мове) адлюстраваны асветніцкія погляды на прыроду чалавека і натуральнае права(руск.) бел., ёсць элементы матэрыялістычнага разумення ролі эканамічных адносін у гісторыі, аднак у цэлым пазіцыя аўтара была ідэалістычнай. Быў прыхільнікам моцнай каралеўскай улады, выступаў супраць рэвалюцыйных, «якабінскіх» ідэй (напрыклад, супраць Г. Калантая і іншых)[1].

Творчасць Вольскага прасякнута умерана асветніцкай ідэалогіяй[1].

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Вольский Николай // Биографический справочник. — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 125. — 737 с.