Мікалай Юр’евіч Глябовіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Мікалай Юр’евіч Глябовіч
 
Дзейнасць ваенны
Нараджэнне XV стагоддзе
Смерць 1514
Дынастыя Род Глябовічаў
Бацька Юрый Глебавіч Глябовіч

Мікалай Глябовіч герба «Ляліва» (пам. 1514) — вялікалітоўскі дзяржаўны і ваенны дзеяч, староста дарагічынскі і слонімскі.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Быў сынам Юрыя Глябовіча, старосты смаленскага і невядомай маці.

У часы літоўска-маскоўскай вайны ў 1500 годзе Глябовіч змагаўся пад камандаваннем Канстанціна Астрожскага і належаў да так званых пярэдніх атрадаў, якія разам з атрадамі смаленскага старосты Станіслава Кішкі супрацьстаялі галоўнай арміі Івана III, якая падступіла да Смаленска. Прайграўшы бітву пры Ведрашы, Глябовіч разам з Астрожскім і іншымі рыцарамі Літвы патрапілі ў палон, у якім ён, хутчэй за ўсё, заставаўся да 1511 года. Пакінуў яго адным з апошніх. Верагодна, што на такі доўгі перыяд палону паўплывала вельмі негатыўнае стаўленне Васіля III да бацькі Мікалая, Юрыя Глябовіча, ваяводы смаленскага, вядомага камандуючага на літоўска-маскоўскай мяжы.

Вярнуўшыся ў Літву, Глябовіч быў прызначаны старостам Дарагічына і Слоніма, а таксама маршалкам земскім.

У 1513 годзе Глябовіч і яго бацька прынялі ўдзел у адбіцці аблогі Смаленска. У гэты перыяд ён прадаў ільвіную долю сваёй сямейнай маёмасці і меў вялізарныя даўгі з-за ваенных трат. Пра гэта сведчыць той факт, што нават пасля яго смерці купцы з Варшавы запатрабавалі свае даўгі. Глябовіч памёр у 1514 годзе ад ран, якія атрымаў, верагодна, падчас аблогі Смаленска.