Прадаўжальнікі Фрэдэгара

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці

Прадаўжальнікі Фрэдэгара (лац.: Continuationes chronicarum quae dicuntur Fredegarii) — назва, якая замацавалася ў гістарычнай навуцы за франкскай хронікай VIII стагоддзя, складзенай з мэтах праслаўлення дзеянняў членаў дынастыі Каралінгаў, якая ў той час набірала моц. Храналагічна з'яўляецца працягам «Хронікі» Фрэдэгара. Пісалася трыма аўтарамі паслядоўна на працягу амаль 20 гадоў.

Першы аўтар, перапрацаваўшы «Кнігу гісторыі франкаў», напісаў главы 1—17, якія ахоплівалі перыяд з 657 па 736 год. Другі аўтар, які працаваў на адной з віл, што належала сыну Піпіна II Герыстальскага графу Хільдэбранду I, склаў главы 18—33 (гады 737—752)[1]. Сын Хільдэбранда I, граф Нібелунг I, таксама выявіў зацікаўленасць у працягу хронікі і пад яго заступніцтвам трэці аўтар склаў главы 34—54, якія апісваюць падзеі 753—768 гадоў.

Нягледзячы на дакладнасць у выкладзе фактаў, аўтары хронікі імкнуліся пазбягаць асвятлення падзей, якія маглі б скампраметаваць прадстаўнікоў дынастыі Каралінгаў (напрыклад, унутрысямейныя канфлікты), а таксама праяўлялі відавочныя прааўстразійскія сімпатыі на шкоду Нейстрыі. Хроніка з'яўляецца каштоўнай гістарычнай крыніцай, якая ў супастаўленні першай сваёй часткі з пранейстрыйскай «Кнігай гісторыі франкаў», а другой — з найстаражытнымі франкскімі аналамі, дае вельмі поўную карціну гісторыі Франкскай дзяржавы за перыяд з канца VII стагоддзя да ўзыходжання на прастол караля Карла Вялікага.

Выданні[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. З прычыны таго, што, паводле палеаграфічных даследаванняў, тэкст глаў 18—21 і 22—33 напісаны двума рознымі пісцамі, часам гавораць не пра трох, а пра чатырох аўтараў хронікі.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]


Kpdf bookish.svg У гэтым артыкуле не прастаўленыя тэматычныя катэгорыі.
Вы можаце дапамагчы Вікіпедыі, стварыць або знайсці катэгорыі і дадаць іх.