Пячатка Ізяслава Уладзіміравіча

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Аверс адбітка пячаткі Ізяслава (986—1001)
Рэверс адбітка пячаткі Ізяслава

Пячатка Ізяслава Уладзіміравіча — пячатка канца X ст., якая належала полацкаму князю Ізяславу Уладзіміравічу, сыну Рагнеды і Уладзіміра. Пячатка Ізяслава Уладзіміравіча з'яўляецца адной з самых старажытных на Русі і адным з найстаражытнейшых помнікаў пісьменства Усходняй Еўропы.

Апісанне[правіць | правіць зыходнік]

На аверсе пячаткі мелася выява трызубца(укр.) бел. — родавага знака гэтага князя, а вакол надпіс: ΝΖAC**OΖO (ΝΖACΛΑOZO), што перадае кірылічнымі літарамі грэчаскае гучанне імя Ізяслаў. Рэверс без выявы з надпісам ГРΑΔ***** (ГРΑΔΠΛΤСΚ — «Град Полацк»). Памеры: у шырыню 38 мм, у даўжыню 24 — 30 мм. Таўшчыня палоскі 11 мм, у месцы адбітку 8 мм. Звычайна пячаткі адціскаліся на круглых металічных балванках (булах) і прывешваліся да грамат на шнурках, пячатка Ізяслава адціснутая на палосцы свінцу і была прывешаная да граматы на скураным дзягужку.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Гісторыя беларускага мастацтва: У 6 т. Т. 1: Ад старажытных часоў да другой паловы XVI cт. ; [рэд. кал.: С. В. Марцэлеў (гал.рэд.) [і інш.] ; рэд. тома С. В. Марцэлеў, Л. М. Дробаў ; АН БССР, Ін-т мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору. — Мінск : Навука і тэхніка, 1987. — 303 с. : iл.