Пячатка Ізяслава Уладзіміравіча

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Аверс адбітка пячаткі Ізяслава (986—1001)
Рэверс адбітка пячаткі Ізяслава

Пячатка № 2 корпуса актавых пячатак Старажытнай Русі — пячатка 1-й паловы — сярэдзіны XII ст. Спачатку датавана В. Яніным канцом X ст. і атрыбутавана полацкаму князю Ізяславу Уладзіміравічу. Такая думка следам за Яніным была агульнапрынятай, пячатку лічылі адной з найстаражытнейшых сярод пячатак Русі і помнікаў пісьменства Усходняй Еўропы. У 2014 годзе С. Міхееў прапанаваў іншую атрыбуцыю і чытанне надпісаў.

Апісанне[правіць | правіць зыходнік]

На аверсе выява трызуба(укр.) бел. — напэўна, княскага родавага знака, вакол у кропкавым абадку кругавая легенда, паводле В. Яніна, ΝΖAC**OΖO (ΝΖACΛΑOZO), што грэчаскімі або кірылічнымі літарамі перадае грэчаскае гучанне імя Ізяслава. На рэверсе па цэнтры неразборлівая выява, магчыма, арнаментальнага характару, у кропкавым абадку надпіс, месца яго пачатку не пазначана, захаваныя літары магчыма ГРΑΔ***** (выказана меркаванне пра прачытанне як ГРΑΔΠΛΤСΚ — «град Полацк», але ступень пэўнасці гэтага нізкая). Памеры свінцовай палоскі ў шырыню 38 мм, даўжыню — 24-30 мм, таўшчыню — 11 мм, у месцы адбітку 8 мм. Звычайна пячаткі адціскаліся на круглых металічных балванках (булах) і прывешваліся да грамат на шнурках, пячатка Ізяслава адціснутая на палосцы свінцу і была прывешаная да граматы на скураным дзягужку.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]