Раберта Мецола

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Раберта Мецола
мальт.: Roberta Metsola Tedesco Triccas
Roberta Metsola elected new President of the European Parliament (51828380418) (cropped).jpg

дэпутат Еўрапейскага парламента
з 1 ліпеня 2014
дэпутат Еўрапейскага парламента
25 красавіка 2013 — 30 чэрвеня 2014
дэпутат Еўрапейскага парламента
з 2 ліпеня 2019
намеснік старшыні Еўрапейскага парламента[d]
12 лістапада 2020 — 11 студзеня 2022
Папярэднік Mairead McGuinness[d]
Старшыня Еўрапейскага парламента
11 студзеня 2022 — 18 студзеня 2022
Папярэднік Давід Сасолі
Старшыня Еўрапейскага парламента
з 18 студзеня 2022
Папярэднік Давід Сасолі

Нараджэнне 18 студзеня 1979(1979-01-18)[1][2] (43 гады)
Імя пры нараджэнні мальт.: Roberta Tedesco Triccas[3]
Муж Ukko Metsola[d][2]
Партыя
Адукацыя
Дзейнасць палітык, юрыст
Узнагароды
Order of Princess Olga, 1st class
Сайт robertametsola.eu(англ.) 
Commons-logo.svg Раберта Мецола на Вікісховішчы

Раберта Мецола Тэдэска Трыкас (мальт.: Roberta Metsola Tedesco Triccas; 18 студзеня 1979, Сент-Джуліянс, Мальта) — мальтыйская палітык, старшыня Еўрапейскага парламента з 18 студзеня 2022 года[4].

Упершыню абрана дэпутатам Еўрапейскага парламента ў 2013 годзе, прадстаўляючы Мальту, а ў лістападзе 2020 года стала першым віцэ-прэзідэнтам Еўрапарламента[5]. Раберта Мецола была абрана старшынёй Еўрапейскага парламента 18 студзеня 2022 года[4], стаўшы самым маладым старшынёй у гісторыі[6], першай мальтыйкай на гэтай пасадзе і трэцяй жанчынай-старшынёй[7].

Адукацыя і кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

З’яўляецца юрыстам і спецыялізавалася на еўрапейскім праве і палітыцы ў Еўрапескім калегіуме. Яна займала пасаду аташэ па прававым і судовым супрацоўніцтве Мальты ў Пастаянным прадстаўніцтве Мальты пры Еўрапейскім Саюзе[8], а з 2012 па 2013 год у якасці юрыдычнага саветніка Вярхоўнага прадстаўніка Саюза па замежных справах і палітыцы бяспекі Кэтрын Эштан[9].

Палітычная кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

Раннія гады[правіць | правіць зыходнік]

У студэнцкія гады Мецола ўваходзіла ў SDM (Studenti Demokristjani Maltin), KNZ (Нацыянальная моладзевая рада) і MŻPN (Moviment Żgħażagħ Partit Nazzjonalista), перш чым была абраная генеральным сакратаром Студэнтаў-дэмакратаў Еўропы (EDS), студэнцкага аддзяленне Еўрапейскай народнай партыі, а таксама на пасады ў рамках Еўрапейскага моладзевага форуму (YFJ)[8]. У 2002 годзе яна была абраная віцэ-прэзідэнтам Моладзевай канвенцыі аб будучыні Еўропы, што адкрыла шлях да яе актыўнага ўдзелу ў перамовах і распрацоўцы Еўрапейскай канстытуцыйнай дамовы, а пазней і Лісабонскай дамовы

Мецола была актыўнай ў Partit Nazzjonalista (Нацыяналістычная партыя) на Мальце з юнацтва, дзе працавала ў міжнародным сакратарыяце партыі;  актыўна праводзіла кампанію за галасаванне «за» на рэферэндуме аб членстве ў ЕС у 2003 годзе,  і валанцёрства ў выбарчай групе PN ELCOM.  Яна балатавалася на выбарах у Еўрапарламент у 2004 годзе  і Еўрапарламент у 2009 годзе ў якасці кандыдата ад нацыяналістаў на Мальце. На тых выбарах яна не была абраная. 

Дэпутат Еўрапарламента 2013—2022[правіць | правіць зыходнік]

Раберта Мецола задае пытанне на слуханнях у Камісіі фон дэр Ляен у 2019 годзе.

Раберта Мецола паспяхова ўдзельнічала ў выбарах 24 красавіка 2013 года, на вызваленае месца Саймана Бусутыла, стаўшы адной з першых жанчын-членаў Еўрапарламента на Мальце. У парламенце яна сядзіць у якасці члена групы Еўрапейскай народнай партыі (EPP).

Пасля пераабрання ў парламент на поўны тэрмін у 2014 годзе яна была абраная на пасаду намесніка старшыні Камітэта па петыцыях у ліпені 2014 года[10]. Акрамя таго, яна была членам шэрагу камітэтаў і дэлегацый, уключаючы Камітэт па грамадзянскіх свабодах, юстыцыі і ўнутраных справах і дэлегацыю па сувязях са Злучанымі Штатамі[11]. З 2016 па 2017 год Мецола ўваходзіла ў парламенцкі камітэт па расследаванні адмывання грошай, ухілення ад выплаты падаткаў, схемы ўхілення ад выплаты падаткаў якіх былі расследаваны ў Панамскіх дакументах больш шырока[11]. У межах Камітэта па грамадзянскіх свабодах, юстыцыі і ўнутраных справах яна з 2018 года з’яўляецца часткай групы назірання за вяршэнствам закона[12].

У дадатак да сваіх абавязкаў у камітэце Раберта Мецола далучылася да Міжгрупы Еўрапарламента па правах дзіцяці[13].

У лістападзе 2020 года яе абралі першым віцэ-прэзідэнтам Еўрапарламента, змяніўшы Мэрэд МакГінес, якая стала еўракамісарам Ірландыі. Яна стала першай мальтыйская дэпутатка Еўрапарламента, якая стала віцэ-прэзідэнтам[14].

У лістападзе 2021 года Раберта Мецола была абрана ЕНП у якасці свайго кандыдата, каб змяніць Давіда Сасолі на пасадзе прэзідэнта Еўрапарламента пасля заканчэння яго паўнамоцтваў на пасадзе прэзідэнта ў студзені 2022 года[15]. Сасолі быў шпіталізаваны з пнеўманіяй у верасні 2021 года[16] і ў снежні абвясціў, што не будзе балатавацца на другі тэрмін на пасадзе прэзідэнта, што зрабіла Мецолу яго верагодным пераемнікам[17]. Пасля далейшай шпіталізацыі Сасолі памёр 11 студзеня 2022 года[18] за тыдзень да заканчэння тэрміну[16]. Пасля смерці Сасолі Мецола стала выконваючым абавязкі прэзідэнта Еўрапарламента[19].

Старшыня Еўрапейскага парламента[правіць | правіць зыходнік]

18 студзеня 2022 года Раберта Мецола была абрана старшынёй Еўрапарламента на два з паловай гады. Яна была абраная ў першым туры галасавання, атрымаўшы абсалютную большасць — 458 галасоў з 690 пададзеных[4]. Як кандыдата ад ЕНП, яе таксама падтрымалі парламенцкія групы S&D і Абнаўляючы Еўропу пасля таго, як тры групы дасягнулі пагаднення аб выбарах старшыні, віцэ-старшыні і заканадаўчых прыярытэтах на другую палову паўнамоцтваў парламента[20].

Палітычныя пазіцыі[правіць | правіць зыходнік]

У якасці члена Камітэта па грамадзянскіх свабодах, юстыцыі і ўнутраных справах Мецола ў 2014 годзе кіравала працай ЕНП над неабавязковай «дарожнай картай ЕС супраць гамафобіі і дыскрымінацыі па прыкметах сексуальнай арыентацыі і гендэрнай ідэнтычнасці»[21]. Яна была суаўтарам неабавязковай справаздачы аб еўрапейскім міграцыйным крызісе ў 2016 годзе, накіраванай на ўсталяванне «абавязковага заканадаўчага падыходу» да перасялення і новых агульнаеўрапейскіх пагадненняў аб «рэадмісіі», якія павінны мець прыярытэт над двухбаковымі пагадненнямі паміж краінамі членамі ЕС і краінамі не членамі ЕС[22].

Што датычыцца абортаў, Мецола пастаянна галасавала за рэзалюцыі ў абарону жыцця[23]. Падчас свайго абрання старшынёй Еўрапарламента яна заявіла, што падчас свайго знаходжання на пасадзе будзе прадстаўляць пазіцыю парламента, якая прызнае бяспечны доступ да абортаў правам чалавека[24].

Спрэчкі[правіць | правіць зыходнік]

У кастрычніку 2020 года Раберта Мецола прапанавала папраўкі да рэзалюцыі Камітэта па грамадзянскіх свабодах, юстыцыі і ўнутраных справах па Балгарыі, што выклікала спрэчкі[25][26]. Яна настойвала на тым, што ў дакуменце ўключана інфармацыя аб тым, што пратэсты ў Балгарыі фінансуюцца босам азартных гульняў, супраць якога выстаўлена 18 абвінавачанняў. Пасля таго, як сотні дэманстрантаў звязаліся з ёй у сацыяльных сетках і ёй пагражалі судом за паклёп і распаўсюджванне «падробленых навін», Мецола заблакавала доступ да сваіх сацыяльных сетак з Балгарыі[27] і адклікала прапанаваную папраўку. 

Асабістае жыццё[правіць | правіць зыходнік]

Раберта Мецола нарадзілася ў Сент-Джуліянсе, Мальта, і вырасла ў Гзіры[28].

Раберта і яе муж фін Ука Мецола (Партыя нацыянальнай кааліцыі) удзельнічалі ў выбарах у Еўрапарламент 2009 года, стаўшы першай сямейнай парай, якая ўдзельнічала ў адных і тых жа выбарах у Еўрапарламент ад дзвюх розных краін-членаў[29]. Упершыню яны сустрэліся ў 1999 годзе, а пажаніліся ў кастрычніку 2005 года[30]. У іх нарадзілася чацвёра сыноў[31].

Зноскі

  1. 1,0 1,1 https://www.europarl.europa.eu/meps/en/118859/ROBERTA_METSOLA/meetings/past
  2. 2,0 2,1 https://robertametsola.eu/roberta/ Праверана 19 студзеня 2022.
  3. Maltese politician accused of fraud elected to European ParliamentCity of Brussels: Springer Science+Business Media, 2013. Праверана 2 лютага 2022.
  4. 4,0 4,1 4,2 Roberta Metsola elected new President of the European Parliament | News | European Parliament(англ.) . www.europarl.europa.eu (18 студзеня 2022).
  5. Roberta Metsola elected as First Vice-President of the European Parliament | News | European Parliament(англ.) . www.europarl.europa.eu (11 снежня 2020).
  6. Malta’s Roberta Metsola elected EU Parliament's third woman president(англ.) . France 24 (18 студзеня 2022).
  7. Roberta Metsola elected European Parliament president in landslide victory(нявызн.) . Times of Malta.
  8. 8,0 8,1 European Parliament candidate Roberta Metsola Tedesco Triccas (недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 1 мая 2009. Праверана 19 студзеня 2022. Памылка ў зносках: памылковы тэг <ref>; імя "ep-2019-candidate" вызначана некалькі разоў з розным зместам
  9. Roberta Metsola cements rise to European Parliament presidency(нявызн.) . POLITICO (17 студзеня 2022).
  10. Dave Keating (July 7, 2014), EFDD loses out as groups share the spoils European Voice.
  11. 11,0 11,1 8th parliamentary term | Roberta METSOLA | MEPs | European Parliament(англ.) . www.europarl.europa.eu.
  12. Rule of law: Civil Liberties MEPs to report on corruption and press freedom European Parliament, press release of June 5, 2018.
  13. Members of the European Parliament Intergroup on Children’s Rights European Parliament.
  14. Roberta Metsola elected as First Vice-President of the European Parliament | News | European Parliament(англ.) . www.europarl.europa.eu (11 снежня 2020).
  15. EPP taps Roberta Metsola to run for Parliament presidency(нявызн.) . POLITICO (24 лістапада 2021).
  16. 16,0 16,1 EU parliament president David Sassoli dies in Italian hospital(англ.) . France 24 (11 студзеня 2022).
  17. David Sassoli won't seek second term as EU Parliament president(нявызн.) . POLITICO (14 снежня 2021).
  18. European Parliament President David Sassoli dies aged 65(нявызн.) . POLITICO (11 студзеня 2022).
  19. EU flags at half-mast after death of parliament speaker Sassoli(англ.) . France 24 (11 студзеня 2022).
  20. Brussels Playbook: Metsola for president — Russia sanctions latest — Zemmour hate crimes(нявызн.) . POLITICO (18 студзеня 2022).
  21. Dave Keating (February 4, 2014), «'Manif pour tous' fails to defeat EU gay rights report» European Voice.
  22. Maïa de La Baume (March 16, 2016), European Parliament ‘fixes’ the refugee crisis Politico Europe.
  23. The Malta Independent (October 21, 2013)
  24. Lory, Gregoire Metsola on abortion: 'My position is the EU Parliament's position'(англ.) . euronews (18 студзеня 2022).
  25. European Parliament to Vote on Amednments to Draft Resolution on Rule of Law in Bulgaria (7 кастрычніка 2020).
  26. Евродепутатката от ЕНП Роберта Мацола е изтеглила предложенията си за промени в резолюцията(нявызн.)  (7 кастрычніка 2020).
  27. Роберта Мецола от ЕНП трие коментари от фейсбука си и забранява достъп до него от България(нявызн.)  (8 кастрычніка 2020).
  28. Roberta Metsola On-Line: https://robertametsola.eu/roberta/ Retrieved : 18 Jan 2022
  29. Ukko Metsola poltti tappion sikarin(фін.) . Helsingin Sanomat (8 чэрвеня 2009).
  30. Two seats, two kids and one marriage. Times of Malta.
  31. MEP Roberta Metsola Welcomes Fourth Son. Our Wedding (6 снежня 2016).