Спіс графаў Эно

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

На французскай мове тытул гучыць як Граф Эно (фр.: comtes de Hainaut), на нямецкай — граф Генегау (ням.: Grafen von Hennegau). Гэты тытул насілі кіраўнікі графства Эно (Генегау), якое размяшчалася на тэрыторыі сучаснай Бельгіі і ўваходзіла ў склад герцагства Латарынгія.

Графы пры Каралінгах[правіць | правіць зыходнік]

У 925 годзе Латарынгія вяртаецца ў склад Германіі, кароль якой Генрых I Птушкалоў прызначае графам Рэнье II, сына Рэнье I.

Дом Рэнье[правіць | правіць зыходнік]

у 958 годзе паўсталы Рэнье III быў скінуты імператарам Атонам I, які падзяліў Эно на 2 часткі:
Графы Эно (у Монсе) Графы (маркграфы) Валансьена

Фландрскі дом[правіць | правіць зыходнік]

Першапачатковы герб графаў Эно
Герб аб’яднанага графства Фландрыя і Эно з 1191 года.

Дом д'Авен[правіць | правіць зыходнік]

Герб аб’яднаных графстваў Эно, Галандыя і Зеландыя, прыняты Жанам I д’Авен
  • 12501257 : Жан (1218—1257), граф-спадчыннік Эно, сын Бушара д’Авен і Маргарыты I
  • 12801304 : Жан I (1247—1304), сын папярэдняга, таксама граф Галандыі і Зеландыі (Ян II) з 1299
  • 13041337 : Гільём I Добры (1286—1337), сын папярэдняга, таксама граф Галандыі і Зеландыі (Вілем III)
  • 13371345 : Гільём II (1307—1345), сын папярэдняга, таксама граф Галандыі і Зеландыі (Вілем IV)

Баварскі дом (Вітэльсбахі), Галандская лінія[правіць | правіць зыходнік]

Герб графства Эно ў часы кіравання Баварскай дынастыі

У 1428 годзе Якоба прызнала сваім спадчыннікам Філіпа III Добрага, герцага Бургундыі, у чыю карысць адраклася ў 1433 годзе.

Дынастыя Валуа, Малодшы Бургундскі дом[правіць | правіць зыходнік]

Герб Філіпа III Добрага.)

Графы Эно ў сучасную эпоху[правіць | правіць зыходнік]

Саксен-Кобург-Гоцкая дынастыя[правіць | правіць зыходнік]

Тытул ліквідаваны ў 2001 годзе, з прычыны таго, што на яго мела права дзяўчынка.

Зноскі

  1. Sur l’origine des comtes de Ponthieu et la diffusion du prénom Enguerrand(недаступная спасылка).
  2. Магчыма ўнук графа Энгерана, графа і свецкага абата манастыра Сен-П’ер у Генце, продка Фландрскага дому.