Сыраежка балотная

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Сыраежка балотная
Russula emetica - Lindsey 3a.jpg
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Russula paludosa Britzelm., 1891

Сінонімы
  • Russula elatior Lindblad, 1901
  • Russula fragaria Kudrna, 1919
  • Russula integra var. paludosa (Britzelm.) Singer, 1923
  • Russula integra var. rubrotincta Peck, 1902
  • Russula olgae Velen., 1920
  • Russula rubrotincta (Peck) Burl., 1915
Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на Вікісховішчы
NCBI  176813
EOL  160908
MB  206457

Сыраежка балотная, сыраежка чырвоная[1] (Russula paludosa) — шапкавы базідыяльны грыб з роду Сыраежка (Russula) сямейства Сыраежкавыя (Russulaceae).

Апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Пладовае цела грыба — шапка на ножцы. Шапка 4—12 см у дыяметры, пукатая, з узростам пляската-ўвагнутая, з рубчастым краем. Скурка на шапцы клейкая, чырвонага або чырвона-бураватага колеру, адстае ад мякаці па краю. Мякаць крохкая, белая, без асаблівага паху. Ножка грыба даўжынёй 6—8 см і 1,5—3 см у дыяметры, цыліндрычная, суцэльная, шчыльная і гладкая. Колер ножкі белы, часам з ружовым адценнем. Пласцінкі слаба прырослыя, шырокія. Колер пласцінак белы, пазней становіцца крэмава-жоўтым. Споры амаль шарападобныя, барадаўчатыя або шыпаватыя, светла-жоўтага колеру.

Ядомы грыб.

Экалогія і распаўсюджванне[правіць | правіць зыходнік]

Сыраежка балотная распаўсюджана на тэрыторыі Еўразіі і Паўночнай Амерыкі. Звычайны від на тэрыторыі Беларусі. Грыбы растуць у сыраватых хвойных лясах і сярод імхоў на верхавых балотах. Пладовыя целы з'яўляюцца ў ліпеніверасні, паасобку або невялікімі групамі.

Зноскі

  1. Сержанина Г. И., Змитрович И. И. Макромицеты. Иллюстрированное пособие для биологов / Под ред. Н. А. Дорожкина. — Мн.: Вышэйшая школа, 1978. — С. 156. — 192 с. — 60 000 экз.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Сержанина Г. И., Змитрович И. И. Макромицеты. Иллюстрированное пособие для биологов / Под ред. Н. А. Дорожкина. — Мн.: Вышэйшая школа, 1978. — С. 156. — 192 с. — 60 000 экз.(руск.) 

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]