Тадэвуш Івіньскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Тадэвуш Івіньскі
польск.: Tadeusz Iwiński
Tadeusz Iwiński Sejm 2014.JPG
Дата нараджэння: 28 кастрычніка 1944(1944-10-28) (74 гады)
Месца нараджэння:
Грамадзянства:
Адукацыя:
Партыя:
Род дзейнасці: палітык, эсперантыст
Узнагароды:
Commons-logo.svg Тадэвуш Івіньскі на Вікісховішчы

Тадэвуш Івіньскі (польск.: Tadeusz Iwinski, прамаўляецца [taˈdɛuʂ iˈviɲski]; нарадзіўся 28 кастрычніка 1944 года ў Пястуве) — вядомы польскі палітык, намеснік старшыні камісіі па міжнародных справах парламента Польшчы. Абраны ў Сойм Рэспублікі Польшча 25 верасня 2005 года, атрымаўшы 9734 галасоў у 35-м Ольштынскім раёне, кандыдат ад спіса дэмакратычнага левага Альянсу .

Быў членам Сойма 1991—1993 гадоў, Сойма 1993—1997 гадоў, Сойма 1997—2001 гадоў і Сойма 2001—2005 гадоў, член польскай Аб'яднанай рабочай партыі (1967—1990).

У 1968 годзе ён атрымаў ступень магістра ў хіміі Варшаўскага тэхналагічнага ўніверсітэта, пазней вучыўся на факультэце журналістыкі і паліталогіі ў Варшаўскім універсітэце, У 1973 годзе Тадэвуш Івіньскі атрымаў званне PhD у вобласці міжнародных адносін. У 1981 год атрымаў ступень дацэнта Найвысокай школы сацыяльных навук Цэнтральнага Камітэта камуністычнай польскай Аб'яднанай працоўнай партыі. У 1977—1978 гадах у Гарвардскім універсітэце атрымваў стыпендыю па Міжнародных даследаваннях і паменах (IREX). У 80-я гады працаваў ва ўніверсітэце ААН у Токіа. Пасля вяртання ў Польшчу выкладаў у ўніверсітэце Варміі і Мазур у Ольштыне, у 1999 годзе стаў прафесарам універсітэта. Івінскі браў удзел у працы інстытутаў краін Афрыкі, Азіі і Акіяніі, быў членам Камітэта палітычных навук польскай Акадэміі навук[1]. У наш час ён уваходзіць у склад Савета кіраўнікоў Асацыяцыі еўрапейскіх парламентароў з краінамі Афрыкі (AWEPA)[2].

Адносіны з эсперанта[правіць | правіць зыходнік]

Івіньскі пачаў вывучаць эсперанта ў юнацкасці, апроч гэтага ён ведае яшчэ 11 моў. У 2008 годзе ён падтрымаў ініцыятыву польскага эсперантыста Гдыні адзначыць 100-гадовы юбілей Усеагульнай асацыяцыі эсперанта (UEA)[3].

Са жніўня 2012 года ён з'яўляецца чальцом польскай парламенцкай групы, што падтрымвае эсперанта (PGAE) у польскім парламенце.

Працы[правіць | правіць зыходнік]

  • Праблемы палітычнага і эканамічнага жыцця ў Макаа пасля Другой сусветнай вайны (1972 г.)
  • Антыімперыялістычная стратэгія ўмацавання палітычнай незалежнасці Індыі (1974)
  • Кампрадорскія палітычныя рэжымы ў Лацінскай Амерыцы на прыкладзе Парагвая (1974)
  • Сістэма палітычнай улады ў каланіяльнай імперыі на прыкладзе валадарства ангельцаў (1974)
  • Партугалія на парозе гісторыі (1975)
  • Сучасныя нацыянальна — вызвольныя франты ў Афрыцы, Азіі і Лацінскай Амерыцы (1975)
  • Палітыка сучаснага капіталізму — суаўтар (1977)
  • Палітычныя інстытуты сучаснага капіталізму — суаўтар (1978)
  • Арганізацыі нацыянальнага вызвалення ў Анголе (1979)
  • Сучасны неакаланіялізм (выд 1 -. 1979, выд 2 -. 1986)
  • Рэвалюцыйны рух у Афрыцы, Азіі і Лацінскай Амерыцы: праблемы развіцця і стратэгіі ў шасцідзясятых і сямідзясятых гадах (1982)
  • Палітычныя інстытуты сучаснага капіталізму (1987)
  • Паходжанне, крыніца і роля антыкамуністычнага крыжовага паходу ў стратэгіі і тактыцы амерыканскага імперыялізму. Дапаможны матэрыял для правядзення сходаў у першасных партыйных арганізацыях. (1983)
  • Сучасны антыкамунізм (1984)
  • Неакаланіялізм (Матэрыялы сімпозіума) — рэдактар (1985)
  • Асноўныя праблемы сучаснага свету (1986)
  • Элементы ведаў сацыялістычнага грамадства — суаўтар (1987)

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Ордэн Крыжа Terra Mariana класа II (Эстонія, 2002)

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]