Франсуа Дзюкенуа

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Франсуа Дзюкенуа
фр.: François Duquesnoy
Франсуа Дзюкенуа, партрэт працы Антоніса ван Дэйка
Франсуа Дзюкенуа, партрэт працы Антоніса ван Дэйка
Імя пры нараджэнні: Francois Duquesnoy
Дата нараджэння: 12 студзеня 1597(1597-01-12)[1]
Месца нараджэння:
Дата смерці: 12 ліпеня 1643(1643-07-12)[2][3][4] (46 гадоў)
Месца смерці:
Паходжанне: Валонія
Грамадзянства:
Род дзейнасці: скульптар
Стыль: барока
Уплыў: Hiëronymus Duquesnoy the Elder[d]
Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы


Франсуа Дзюкенуа (фр.: François Duquesnoy; 12 студзеня 1597, Брусель — 12 ліпеня 1643, Ліворна) — фламандскі барочны скульптар валонскага паходжання, працаваў у Рыме.

Жыццё і творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Сын Жэрома Дзюкенуа, прыдворнага скульптара эрцгерцага Альберта, генерал-губернатара Нідэрландаў, і яго жонкі Ізабелы; Дзюкенуа-старэйшы — аўтар бронзавай версіі вядомай скульптуры хлопчыка, які пісае ў Бруселі (1619). Раннія працы Франсуа Дзюкенуа прыцягнулі ўвагу эрцгерцага, і ён адправіў здольнага юнака ў Рым. У 1624 годзе Дзюкенуа пасябраваў з Нікола Пусэнам, дзяліў жыллё і працаваў разам з ім. Абодва мастакі працавалі пад заступніцтвам Касіяна даль Поца.

«Адоніс» працы Дзюкенуа

З 1625 года Дзюкенуа супрацоўнічаў з Берніні ў саборы Святога Пятра. Пазней Пусэн рэкамендаваў Дзюкенуа кардыналу Рышэльё, які прапанаваў яму месца пры двары Людовіка XIII і пасаду главы каралеўскай акадэміі разьбярства ў Парыжы. Гэтым планам было не наканавана спраўдзіцца з-за заўчаснай смерці Дзюкенуа па дарозе ў Парыж. Вядомы біёграф італьянскіх мастакоў эпохі барока Джан П’етра Белоры (1672) узносіў мастацтва Дзюкенуа за тое, што ён падняў сучаснае разьбярства да ўзроўню Старажытнага Рыма. Дзюкенуа сапраўды прыўнёс у барока шматлікія элементы класіцызму, якія апярэдзілі трактоўку класічнай старажытнасці ў Вінкельмана і Кановы.

Зноскі

  1. François Duquesnoy // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. http://global.britannica.com/biography/Francois-Duquesnoy
  3. François du Quesnoy // RKDartists Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. François Duquesnoy // Benezit Dictionary of Artists — 2006. — ISBN 978-0-19-977378-7, 978-0-19-989991-3 Праверана 9 кастрычніка 2017.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Michelucci M. François Duquesnoy: la fama e il sospetto. Livorno: Editrice l’informazione, 2002
  • Lingo E.C. François Duquesnoy and the Greek ideal. New Haven; London: Yale UP, 2007.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]