Антоніа Канова

Антоніа Канова
Антоніа Канова
	Antonio Canova
	; Аўтапартрэт (1792)
Дата нараджэння	1 лістапада 1757[…]
Месца нараджэння	Пасаньё, правінцыя Трэвіза, Венета, Італія[…];
Дата смерці	13 кастрычніка 1822[…] (64 гады)
Месца смерці	Венецыя, правінцыя Венецыя[d], Ламбарда-Венецыянскае каралеўства, Аўстрыйская імперыя[…];
Месца пахавання	Tempio Canoviano[d];
Грамадзянства	Італія
Род дзейнасці	скульптар, архітэктар, мастак, рысавальшчык
Жанр	скульптура
Вучоба	Венецыянская акадэмія прыгожых мастацтваў[d];
Мастацкі кірунак	класіцызм
Уплыў	Giuseppe Bernardi[d] і Giovanni Ferrari[d]
Уплыў на	Konrad Eberhard[d], Pavlos Prosalentis[d] і Raimondo Trentanove[d]
Член у	Нідэрландская каралеўская акадэмія навук; Акадэмія Святога Лукі; Акадэмія прыгожых мастацтваў; Accademia Tiberina[d];
Узнагароды	honorary citizen of Asolo[d] (1822)
	Медыяфайлы на Вікісховішчы

Антоніа Канова (італ.: Antonio Canova; 1 лістапада 1757, Пасаньё — 13 кастрычніка 1822, Венецыя) — італьянскі скульптар, найбольш значны прадстаўнік класіцызму ў еўрапейскай скульптуры, узор для пераймання акадэмістаў XIX стагоддзя (накшталт Торвальдса). Самыя буйныя зборы яго твораў знаходзяцца ў парыжскім Луўры і ў пецярбургскім Эрмітажы.

Творчасць

Пры жыцці Канова меў рэпутацыю самага значнага са скульптараў найноўшага часу. У развіцці класіцыстычнай скульптуры ён адыграў такую ж ключавую ролю, што і Давід — у развіцці класіцыстычнага жывапісу. Сучаснікі не шкадавалі моцных эпітэтаў для апісання свайго пакланення перад талентам Кановы, які, як тады здавалася, вытрымліваў параўнанне з лепшымі разьбярамі антычнасці. Яго надмагіллі эфектныя, партрэты — ідэалізаваны. Тым не менш ні «ўрачысты спакой кампазіцыі», ні «выразнасць і вытанчанасць прапорцый» не ўсцераглі Канову ад абвінавачванняў у «халоднай адцягненасці вобразаў, сентыментальнай саладжавасці і салоннай прыгажосці, змярцвеласці гладкай, адпаліраванай паверхні мармуру», якія высоўвалі супраць яго шматлікія пазнейшыя гісторыкі мастацтва і, у прыватнасці, аўтары Вялікай савецкай энцыклапедыі.

Творы

На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Канова

Персей з галавой Медузы (Музей Піа-Клеменціна)
Амур і Псіхея (Луўр)
Паліна Баргезэ ў выглядзе Венеры (злепак з ДМВМ)
Тры грацыі (Эрмітаж)
Напалеон Банапарт (Брэра)

Помнік Карлу III на П'яцца-дэль-Плебісчыта ў цэнтры Неапаля.

Бібліяграфія

Giulio Carlo Argan, Antonio Canova, Roma, Bulzoni, 1969.
Giuseppe Pavanello, L’opera completa del Canova, introduzione di Mario Praz, Milano, Rizzoli, 1976.
Canova: disegni scelti e annotati da Gian Lorenzo Mellini, Firenze, La Nuova Italia, 1984.
Ottorino Stefani, I rilievi del Canova: una nuova concezione del tempo e dello spazio, Milano, Electa, 1990.
Sergej O. Androsov (a cura di) Canova all’Ermitage. Le sculture del museo di San Pietroburgo catalogo della mostra, Venezia, Marsilio, 1991.
Andrea Zanella, Canova e Roma, Roma, Palombi, 1991
Antonio Canova, Catalogo della mostra, (Venezia-Possagno, 1992), a cura di Giuseppe Pavanello e Giandomenico Romanelli, Venezia, Marsilio, 1992.

Зноскі

1 2 3 4 W. M. R. 1911 Encyclopædia Britannica/Canova, Antonio // Encyclopædia Britannica: a dictionary of arts, sciences, literature and general information / H. Chisholm — 11 — New York, Cambridge, England: University Press, 1911. — Vol. 5. — P. 204–206.
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q719428'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q867541'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q5607942'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q84667416'></a>
1 2 Сомов А. И. Канова, Антонио // Энциклопедический словарь — СПб.: Брокгауз — Ефрон, 1895. — Т. XIV. — С. 300–301.
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q4428701'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q602358'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q19908137'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q24433876'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q23892921'></a>
1 2 Канова Антонио // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135'></a>
↑ Benezit Dictionary of Artists — OUP, 2006. — ISBN 978-0-19-977378-7
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q217595'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q24255573'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q1547776'></a>
↑ http://www.accademiasanluca.eu/it/accademici/id/557/

[_cfaa42370d391614-1] 1 2 3 4 W. M. R. 1911 Encyclopædia Britannica/Canova, Antonio // Encyclopædia Britannica: a dictionary of arts, sciences, literature and general information / H. Chisholm — 11 — New York, Cambridge, England: University Press, 1911. — Vol. 5. — P. 204–206.
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q719428'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q867541'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q5607942'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q84667416'></a>

[_ecc7445f429cb670-2] 1 2 Сомов А. И. Канова, Антонио // Энциклопедический словарь — СПб.: Брокгауз — Ефрон, 1895. — Т. XIV. — С. 300–301.
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q4428701'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q602358'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q19908137'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q24433876'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q23892921'></a>

[_4cdf6c6d386d2449-3] 1 2 Канова Антонио // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135'></a>

[_c9ebdd8e4dfdcd62-4] Benezit Dictionary of Artists — OUP, 2006. — ISBN 978-0-19-977378-7
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q217595'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q24255573'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q1547776'></a>

[_3405725fc2b47026-5] ttp://www.accademiasanluca.eu/it/accademici/id/557/

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]