Цацка

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Плюшавы мішка — адна з самых папулярных цацак
Цацачны радыёкіраваны танк з пультам ДК.

Ца́цка — прадмет, прызначаны для гульні.

Узнаўляючы рэальныя і ўяўныя прадметы, выявы, цацка служыць мэтам разумовага, маральнага, эстэтычнага і фізічнага выхавання. Цацка дапамагае дзіцяці пазнаваць навакольны свет, прывучае яго да мэтанакіраванай, асэнсаванай дзейнасці, спрыяе развіццю мыслення, памяці, мовы, эмоцый. Цацка шырока выкарыстоўваецца ў вучэбна-выхаваўчай працы з дзецьмі, у прыватнасці для развіцця дзіцячай, тэхнічнай і мастацкай творчасці (гл. Дзіцячыя гульні, Дзіцячая творчасць). Тыпы, характар, змест і афармленне цацкі вызначаюцца пэўнымі выхаваўчымі задачамі ў дачыненні да ўзросту дзяцей з улікам іх развіцця і інтарэсаў. Як творы дэкаратыўна-прыкладнага мастацтва цацкі, асабліва нацыянальна-традыцыйныя, выкарыстоўваюцца ў якасці дэкаратыўных элементаў у сучасным інтэр'еры.

Змест і форма цацкі знаходзяцца ў непасрэднай сувязі з сацыяльным ладам грамадства, з узроўнем яго культуры.

Таксама, цацкі дазваляюць болей натуральна арганізаваць зносіны дзіцяці з бацькамі, што з'яўляецца ў сучасным свеце актуальнай праблемай.

Музеі цацак[правіць | правіць зыходнік]

У шматлікіх краінах адчыненыя музеі цацак. Першы ў свеце Нямецкі музей цацкі быў створаны ў 1901 годзе ў Зоннэбергу.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Commons