Чынш

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці

Чынш — від сялянскай павіннасці за карыстанне зямлёй памешчыка, які ўяўляў сабой даніну грашыма - падатак (даніна, аброк).

  • У Рэчы Паспалітай ад XIV ст. з чынша буйныя землеўладальнікі раздавалі ў даўніну зямлі, і з цягам часу выпрацавалася чыншавае валоданне або права вечнай і спадчыннай арэнды - чыншавае права.
  • У Расійскай імперыі ў 1886 г. увялі асаблівы парадак (павятовыя па "чыншавым справах прысутнасці") ўстанаўлення "вечначыншавага" правы па двух асноўных прыкметах: бестэрміновай і нашчадкавае валодання; нязменнасць аброку, разам з тым, сельскім (па-за гарадоў і мястэчкаў) "вечным чыншавікам" прадастаўлена набыць ва ўласнасць прызнаныя за імі чыншавыя зямлі пасродкам абавязковага, пры садзейнічанні ўрада, выкуп якіх ляжыць на іхняй павіннасці.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Крыніцы[правіць | правіць зыходнік]

  • «Акты издаваемые Виленскою Археографическою Комиссиею для разбора Древних Актов», г. Вильна, 1914 г., том 38, с. 504.
  • "Свод Законов Российской империи", том IX, Особ. прид., XXV, по продолж. 1890;
  • Гантовер, «О происхождении и сущности вечночиншевого владения» (1884); Рембовский, «История и значение чиншевого владения в запад. крае» (1886); Безобразов, «Сборник узаконения о поземельн. устройстве сельских вечных чиншевиков в губ. Зап. и Белорусск.» (1892). Боровиковский, «Отчёт судьи» (1908).