Эдвард Раставецкі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Эдвард Раставецкі
Edward Rastawiecki - Kaniewski.jpg
POL COA Sas I.svg
Герб «Сас»
Нараджэнне 2 кастрычніка 1804(1804-10-02)
Смерць 23 лютага 1874(1874-02-23)[1] (69 гадоў)
Месца пахавання
Бацька Людвік Мікалай Адам Раставецкі
Маці Тэрэза з Краеўскіх
Жонка Леонія Накваска
Член у
Адукацыя
Дзейнасць мастацтвазнавец
Аўтограф Portret Edwarda Rastawieckiego 1851 signature (33912492) (cropped).jpg
Commons-logo.svg Эдвард Раставецкі на Вікісховішчы

Эдвард Раставецкі (польск.: Edward Rastawiecki, 2 кастрычніка 1804 — 23 лютага 1874) — польскі даследчык мастацтва і калекцыянер.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Партрэт працы Ю. Пічмана(укр.) бел.

Эдвард Раставецкі быў нашчадкам баронскага польскага роду Раставецкіх(руск.) бел.. Нарадзіўся ад шлюбу барона Людвіка Мікалая Адама Раставецкага і Тэрэзы з Краеўскіх.

Па заканчэнні Варшаўскага ліцэя(польск.) бел. пачаў навучанне ў Варшаўскім універсітэце.

Да 1830 года працаваў у якасці стажора ў Банку польскім(польск.) бел., а затым быў саветнікам Зямельнага крэдытнага таварыства(польск.) бел.. Саветнік галоўнай дырэкцыі Зямельнага крэдытнага таварыства(польск.) бел. па Любельскім ваяводстве ў 1834 годзе[2].

Успадкаваная маёмасць дазволіла яму прысвяціць сябе навуцы. Дзякуючы яго фінансавай падтрымцы была апублікавана праца Ігнацы Загурскага «Monety dawnej Polski, jako też prowincji i miast do niej niegdyś należących, z trzech ostatnich wieków» (1845). Падтрымліваў развіццё польскай археалогіі, фінансаваў археалагічныя даследаванні ў Царстве Польскім. З 1846 быў членам Імператарскага таварыства гісторыі і старажытнасцей Расійскіх(руск.) бел. і з 1850 года — членам Кракаўскага навуковага таварыства(руск.) бел.. Актыўна працаваў у Таварыстве заахвочвання мастацтваў(польск.) бел.. Член Сельскагаспадарчага таварыства ў Царстве Польскім(польск.) бел. у 1858 годзе[3]. У 1860—1866 гадах быў яго віцэ-прэзідэнтам, а з 1868 года — «вечны і ганаровы» член Таварыства.

Падарожнічаў па Еўропе ў пошуках крыніц для польскай гісторыі. Падчас паездак па Польшчы збіраў калекцыі мастацкіх твораў, у тым ліку манеты і карціны. Гэтыя калекцыі былі выкупленыя Севярынам Мялжынскім(польск.) бел.Севярын Миэлзински, які падараваў іх Познаньскаму таварыству сяброў навук(польск.) бел. і археалагічнаму кабінету Ягелонскага ўніверсітэта. У часопісе «Biblioteka Warszawska(руск.) бел.» публікаваў свае артыкулы па гісторыі мастацтва.

Магіла Эдварда Раставецкага

Быў жанаты з Леоніяй Накваскай (1818—1886), але дзяцей не меў.

Памёр у сваім асабняку на Мазавецкай вуліцы(польск.) бел. ў Варшаве. Быў пахаваны на Старых Павонзках.

Навуковая дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

У працах Раставецкага «Słownik malarzów polskich ..» (I—III, 1850—1857) і «Słownik rytowników polskich …» (1886) шмат матэрыялаў, якія тычацца ўкраінскіх дзеячаў мастацтваў(руск.) бел..

Бібліяграфія[правіць | правіць зыходнік]

  • Mapografia dawnej Polski, 1846;
  • Słownik malarzy polskich tudzież obcych w Polsce osiadłych lub czasowo w niej przebywających, t. 1-3, 1850—1857;
  • Słownik rytowników polskich, 1886;
  • Wzory sztuki średniowiecznej i z epoki Odrodzenia w dawnej Polsce, 1853—1858

Партрэты[правіць | правіць зыходнік]

Бюст працы Б. Сырэвіча

Вядома некалькі партрэтаў Эдварда Раставецкага працы розных мастакоў, у тым ліку яго малявалі Юзаф Пічман(укр.) бел. і Ян Ксаверы Канеўскі(бел. (тар.)) бел.. Баляслаў Сырэвіч(польск.) бел. стварыў яго бюст.

Зноскі

  1. Bibliothèque nationale de France Edward Rastawiecki // data.bnf.fr: платформа адкрытых даных — 2011.
  2. Nowy kalendarzyk polityczny na rok 1834, Warszawa, s. 375.
  3. Roczniki Gospodarstwa Krajowego. R. 16, 1858, T. 32, nr 1, Warszawa 1858, s. 179.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]