Юрый Луцкевіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
(Пасля перасылкі з Юрка Луцкевіч)
Перайсці да: рух, знайсці

Юрый (Юрка) ЛУЦКЕВІЧ (22 кастрычніка 1920, Вільня — 12 жніўня 1992, Вільнюс) — адзін з кіраўнікоў Беларускай незалежніцкай партыі, афіцэр батальёну «Дальвіц».

Сын Антона Луцкевіча, вядомага дзеяча беларускага нацыянальнага руху, Юрка скончыў Віленскую беларускую гімназію, Віленскае тэхнічнае вучылішча. У кан. 1930-х вучыўся ў Варшаўскай політэхніцы, быў забраны ў польскую афіцэрскую школу. У верас. 1939 трапіў у нямецкі палон. Пад час нямецкай акупацыі Беларусі з гады 2-й сусветнай вайны быў дырэктарам беларускай школы ў Радашковічах, настаўнічаў у Баранавічах. Удзельнічаў у нацыянальным падпольным руху, быў сябрам БНП. З 1944 — афіцэр БКА, удзельнічаў у падрыхтоўцы антынямецкага паўстання ў Мінску ў канцы чэрвеня 1944, якое не адбылося. Пасля — у батальёне «Дальвіц». Разам з Усеваладам Родзькам вясной 1945 з Чэхіі перабраўся ў Польшчу з мэтай арганізацыі антысавецкага падполля і партызанскага руху. Арыштаваны ў Варшаве ў канцы 1945. Асуджаны на 25 гадоў лагероў «за здраду і супрацоўніцтва з ворагам». Зняволенне адбываў на Калыме. У Беларусь вярнуўся ў 1957, потым жыў у Вільнюсе.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Юры Луцкевіч (нэкралёг) // Беларус, № 394, кастр. 1992.
  • Луцкевіч Юрка // Антысавецкія рухі ў Беларусі: 1944—1956. — Мн.: Архіў Найноўшае Гісторыі, 1999. ISBN 985-6374-07-3
  • Луцкевіч Юрка // Беларускі нацыяналізм: Даведнік. Уклад.: Казак П. — Мн.: Голас Краю, 2001.