Юрый Міхайлавіч Лотман

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Юрый Міхайлавіч Лотман
руск.: Юрий Михайлович Лотман[1]

Дата нараджэння 28 лютага 1922(1922-02-28)[2][3][…]
Месца нараджэння
Дата смерці 28 кастрычніка 1993(1993-10-28)[2][3][…] (71 год)
Месца смерці
Месца пахавання
Грамадзянства
Жонка Zara Mints[d][1]
Дзеці Міхаіл Юр’евіч Лотман[4] і Aleksei Lotman[d]
Род дзейнасці semiotician
Навуковая сфера літаратуразнаўства, культуралогія, семіётыка
Месца працы
Навуковая ступень доктар філалагічных навук (1961)
Навуковае званне
Альма-матар
Навуковы кіраўнік Grigory Gukovsky[d], Георгій Панцеляймонавіч Макагоненка[d] і N. I. Mordovchenko[d]
Вядомыя вучні Boriss Gasparov[d], Mikhail Bilinkis[d], Mikhail Weiskopf[d], Vadim Rudnev[d], Inna Bulkina[d] і Ljubov Kisseljova[d]
Партыя
Член у
Прэміі
Узнагароды
Ордэн Чырвонай Зоркі Ордэн Айчыннай вайны 2 ступені Ордэн Айчыннай вайны 2 ступені Медаль «За баявыя заслугі» Медаль «За адвагу»
Подпіс Выява аўтографа
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Юрый Міхайлавіч Лотман (руск.: Ю́рий Миха́йлович Ло́тман; Juri Lotman; 28 лютага 1922, Петраград — 28 кастрычніка 1993, Тарту) — эстонскі і савецкі літаратуразнаўца, культуролаг і семіётык.

Адзін з заснавальнікаў Тартуска-маскоўскай семіятычнай школы. Член-карэспандэнт Брытанскай акадэміі навук (1977), член Нарвежскай акадэміі навук (1987), акадэмік Шведскай каралеўскай акадэміі навук (1989) і член Эстонскай акадэміі навук.

У канцы 1980-х гадоў стварыў серыю пазнавальных тэлевізійных перадач «Гутаркі аб рускай культуры».

У час перабудовы ўдзельнічаў у палітычным жыцці Эстоніі. У кастрычніку 1988 года быў абраны ў раду упаўнаважаных Народнага фронту Эстоніі.

Памёр Лотман ў Тарту 28 кастрычніка 1993 г​​. Пахаваны на могілках Раадзі ў Тарту.

Зноскі