Яан Кярнер

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Яан Кярнер
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння: 27 мая 1891(1891-05-27)[1][2]
Месца нараджэння:
Дата смерці: 3 красавіка 1958(1958-04-03)[1][2] (66 гадоў)
Месца смерці:
Пахаванне:
Грамадзянства:
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці: паэт, аўтар, перакладчык, пісьменнік, журналіст
Валодае мовамі: эстонская мова[2]
Грамадская дзейнасць
Партыя

Я́ан Кя́рнер (эст.: Jaan Kärner; 27 мая 1891, Тартускі раён, Эстонія — 3 красавіка 1958) — эстонскі пісьменнік. Заслужаны пісьменнік Эстоніі (1946).

Друкаваўся з 1906. Вучыўся ў 19111912 гадах у народным універсітэце А. Л. Шаняўскага(руск.) бел. ў Маскве.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Першы зборнік вершаў — «Цені зорак» (1913). У 1930-я гг. выступаў як паэт-антыфашыст (кніга «Запальваючы словам», 1936). Аўтар кніг пейзажнай, інтымнай і грамадзянскай лірыкі «Песні часоў» (1921), «Месяц жніва» (1925), «З пройдзеных дарог» (1939), «Загад Радзімы» (1943), «Нянавісць, толькі нянавісць» (1944), вершаванага рамана «Біянка і Руф» (1923) і інш. Найбольш значныя раманы: сацыяльна-псіхалагічны «Жанчына з беднага свету» (1930), гістарычны «Народ, які Уздымаецца» (кнігі 1—2, 19361937), аўтабіяграфічны «Гарады мільгаюць па начах» (ч. 1, 1939) і інш. Пісаў п'есы, літаратурна-крытычныя артыкулы.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]