Яфрэм Іванавіч Карнейчык

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Яфрэм Іванавіч Карнейчык
Яфрэм Карнейчык
Дата нараджэння 17 сакавіка 1900(1900-03-17)
Месца нараджэння
Дата смерці 18 студзеня 1972(1972-01-18) (71 год)
Грамадзянства
Род дзейнасці гісторык
Навуковая сфера гісторыя
Навуковая ступень кандыдат гістарычных навук

Яфрэм Іванавіч Карнейчык (17 сакавіка 1900, в. Турын, Ігуменскі павет, цяпер у Пухавіцкім раёне — 18 студзеня 1972) — беларускі гісторык. Кандыдат гістарычных навук (1944).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў Камуністычную вышэйшую навучальную ўстанову імя Леніна ў Мінску (1929). Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. Працаваў навуковым супрацоўнікам Інстытуту гісторыі АН Беларусі, намеснікам дэкана гістарычнага факультэта Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта, з 1946 намеснікам дырэктара Інстытуту гісторыі партыі пры ЦК КП(6)Б, а ў 19501970 старэйшым навуковым супрацоўнікам Інстытуту гісторыі АН Беларусі. Вывучаў пытанні гісторыі Беларусі у тым ліку і Мінску, перыяду Кастрычніцкай рэвалюцыі, бальшавізму і непралетарскіх партый, ідэйна-тэарэтыянай барацьбе ў гістарычнай навуцы Беларусі. Адзін з аўтараў «Гісторыі БССР» (т. 1—2, 2-е выд., 1961).[1]

Зноскі

  1. Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Мінска. У 4 кн. Кн. 2-я. — Мн.: БЕЛТА, 2002. С. 553

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Мінска. У 4 кн. Кн. 2-я. — Мн.: БЕЛТА, 2002. — 714 с.: іл. ISBN 985-6302-46-3.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]