(207) Геда

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
(207) Геда
Адкрыццё
Першаадкрывальнік

Іаган Паліза

Месца выяўлення

Пула

Дата выяўлення

17 кастрычніка 1879

Альтэрнатыўныя абазначэнні

1932 CL1; 1934 XJ;
1953 BF

Арбітальныя характарыстыкі
Эпоха 14 сакавіка 2012 года
JD 2456000.5
Эксцэнтрысітэт (e)

0,02902

Вялікая паўвось (a)

341,699 млн км
(2,28412 а.а.)

Перыгелій (q)

331,783 млн км
(2,21783 а.а.)

Афелій (Q)

351,616 млн км
(2,35041 а.а.)

Перыяд абарачэння (P)

1 260,889 сут (3,452 г)

Сярэдняя арбітальная скорасць

19,703 км/с

Схіленне (i)

3,803°

Даўгата ўзыходнага вузла (Ω)

29,254°

Аргумент перыгелія (ω)

194,574°

Сярэдняя анамалія (M)

182,232°

Фізічныя характарыстыкі
Дыяметр

58,70 км

Маса

2,12×1017 кг

Шчыльнасць

2,000 г/см³

Паскарэнне свабоднага падзення на паверхні

0,0164 м/с²

2-я касмічная скорасць

0,0310 км/с

Перыяд вярчэння

30,098 гад

Спектральны клас

C

Абсалютная зорная велічыня

9,92m

Альбеда

0,0552

Сярэдняя тэмпература паверхні

186 К (−87 °C)

(207) Геда (ням.: Hedda) — даволі буйны астэроід галоўнага пояса, прыналежны да цёмнага спектральнага класа C, які складаецца з найпростых вугляродных злучэнняў. Ён быў выяўлены 17 кастрычніка 1879 года аўстрыйскім астраномам Іаганам Палізам у абсерваторыі горада Пула ў Харватыі і названы ў гонар Гедвіг Вінніке, жонкі нямецкага астранома Фрыдрыха Вініке[1].

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Lutz D. Schmadel, International Astronomical Union Dictionary of Minor Planet Names — 5-th Edition. — Berlin Heidelberg New-York: Springer-Verlag, 2003. — P. 33. — ISBN 3-540-00238-3.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]