(59) Элпіда

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
(59) ЭлпідаM:
Адкрыццё
Першаадкрывальнік Жан Шакарнак
Месца выяўлення Парыж
Дата выяўлення 12 верасня 1860
Эпанім Elpis[d][1]
Альтэрнатыўныя абазначэнні A900 SC
Катэгорыя Галоўны пояс астэроідаў
Арбітальныя характарыстыкі
Эпоха 14 сакавіка 2012 года
JD 2456000.5
Эксцэнтрысітэт (e) 0,1174369
Вялікая паўвось (a) 405,794 млн км
(2,7125623 а.а.)
Перыгелій (q) 358,138 млн км
(2,3940074 а.а.)
Афелій (Q) 453,449 млн км
(3,0311172 а.а.)
Перыяд абарачэння (P) 1 631,804 сут (4,468 г)
Сярэдняя арбітальная скорасць 18,022 км/с
Схіленне (i) 8,63409°
Даўгата ўзыходнага вузла (Ω) 170,14675°
Аргумент перыгелія (ω) 211,88584°
Сярэдняя анамалія (M) 304,75116°
Фізічныя характарыстыкі[2]
Дыяметр 164,8 км
Маса 4,7×1018 кг
Шчыльнасць 2,000 г/см³
Паскарэнне свабоднага падзення на паверхні 0,0461 м/с²
2-я касмічная скорасць 0,0871 км/с
Перыяд вярчэння 13,69 гад
Спектральны клас B
Абсалютная зорная велічыня 7,93m
Альбеда 0,0438
Сярэдняя тэмпература паверхні 169 К (−104 °C)

(59) Элпіда — буйны астэроідаў галоўнага пояса, які належыць да спектральнага класа B. Ён быў адкрыты 12 верасня 1860 года французскім астраномам Жанам Шакарнакам у Парыжскай абсерваторыі і названы ў гонар старажытнагрэчаскай багіні надзеі Элпіды(англ.) [3].

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Dictionary of Minor Planet Names — 6 — Springer Science+Business Media. — P. 18. — ISBN 978-3-642-29717-5
  2. Asteroid Data Sets(англ.) 
  3. Lutz D. Schmadel, International Astronomical Union Dictionary of Minor Planet Names — 5-th Edition. — Berlin Heidelberg New-York: Springer-Verlag, 2003. — P. 20. — ISBN 3-540-00238-3.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]