Іван Канстанцінавіч Айвазоўскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Іван Айвазоўскі
Հովհաննես Կոնստանդինի Այվազովսկի
Партрэт І. Айвазоўскага працы А. Тыранаў (1841).
Партрэт І. Айвазоўскага працы А. Тыранаў (1841).
Імя пры нараджэнні:

Аганес (аванес) Айвазян
Հովհաննես Այվազյան

Дата нараджэння:

17 (29) ліпеня 1817({{padleft:1817|4|0}}-{{padleft:7|2|0}}-{{padleft:29|2|0}})

Месца нараджэння:

Феадосія (Крым)

Дата смерці:

19 красавіка (2 мая) 1900({{padleft:1900|4|0}}-{{padleft:5|2|0}}-{{padleft:2|2|0}}) (82 гадоў)

Месца смерці:

Феадосія (Крым)

Грамадзянства:

Flag of Russia.svg Расійская імперыя

Жанр:

Мастак-марыніст,баталіст, калекцыянер

Вучоба:

Імператарская Акадэмія мастацтваў, Максім Вараб'ёў

Стыль:

рамантызм

Уплыў на:

Архіп Куінджы, Юлія Бразоль

Узнагароды:
Ордэн Белага арла
Ордэн Святога Уладзіміра II ступені
Ордэн Святой Ганны II ступені
Кавалер ордэна Ганаровага легіёна Ордэн Меджыдзіе I-й ступені Ордэн Асманіе II-й ступені
Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы

Іва́н Канстанцінавіч Айвазо́ўскі (руск.: Иван Константинович Айвазовский, арм.: Հովհաննես Կոստանդինեսի ՀայվազյանАганес Гайвазян, 29 (17) ліпеня 1817 — 2 мая 1900) — сусветна вядомы рускі мастак-марыніст, калекцыянер, мецэнат. Найвыбітнейшы мастак-армянін XIX стагоддзя[1]. Брат армянскага гісторыка і святара Габрыэла Айвазоўскага.

Біяграфічныя звесткі[правіць | правіць зыходнік]

Іван Айвазоўскі пачаў свой творчы шлях яшчэ ў першай палове XIX ст. (1830-я г.). Але асноўны перыяд яго творчасці прыпадае на другую палову стагоддзя.

За сваё жыццё стварыў каля шасці тысяч карцін[2]. Большасць з іх былі напісаны ў Феадосіі і прысвечаны Чорнаму мору.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Шматлікія палотны марыніста складаюць свайго роду энцыклапедыю пра мора. «Паэзію прыроды заўсёды адчуваў, адчуваю і стараюся перадаць маім пэндзлем. Абаянне паўднёвай ночы, неба, паўднёвага захаду, жах, што наганяе на душу бура ці ураган, – вось тыя пачуцці, што натхняюць мяне, калі я пішу». Зменлівасць станаў марской стыхіі знайшла адлюстраванне ў творчасці майстра. Мора ў Айвазоўскага то ціхамірна-спакойнае («Туманная раніца», 1853; «Марына», 1858; «Раніца на моры», 1883), то зачаравана-таямнічае («Месяцовая ноч у Амальфі», 1845; «Ноч на востраве Радос», 1850), то грозна-неспакойнае («Бура», 1852). І кожны з гэтых станаў перададзены віртуозна, паэтычна. «Сюжэт карціны складаецца ў мяне ў памяці, як сюжэт верша ў паэта; зрабіўшы накід на кавалку паперы, я прыступаю да працы і да таго часу не адыходжу ад палатна, пакуль не выкажуся на ім маім пэндзлем». Творы Івана Айвазоўскага дэманструюць рамантычнае, эмацыянальнае ўспрыманне прыроды, амаль заўсёды перадаюць моцныя пачуцці, яркія перажыванні.

Зноскі

Шаблон:Кімерыйская школа жывапісу Шаблон:Айвазоўскі Іван