Іван Канстанцінавіч Айвазоўскі

Іван Айвазоўскі Հովհաննես Կոնստանդինի Այվազովսկի
Партрэт І. Айвазоўскага працы А. Тыранаў (1841).
Імя пры нараджэнні:	Аганес (аванес) Айвазян Հովհաննես Այվազյան
Дата нараджэння:	17 (29) ліпеня 1817(1817-07-29)
Месца нараджэння:	Феадосія (Крым)
Дата смерці:	19 красавіка (2 мая) 1900(1900-05-02) (82 года)
Месца смерці:	Феадосія (Крым)
Грамадзянства:	Расійская імперыя
Жанр:	Мастак-марыніст,баталіст, калекцыянер
Вучоба:	Імператарская Акадэмія мастацтваў, Максім Вараб'ёў
Стыль:	рамантызм
Уплыў на:	Архіп Куінджы, Юлія Бразоль
Узнагароды:
Працы на Вікісховішчы

Іва́н Канстанцінавіч Айвазо́ўскі (руск.: Иван Константинович Айвазовский, арм.: Հովհաննես Կոստանդինեսի Հայվազյան — Аганес Гайвазян, 29 (17) ліпеня 1817 — 2 мая 1900) — сусветна вядомы рускі мастак-марыніст, калекцыянер, мецэнат. Найвыбітнейшы мастак-армянін XIX стагоддзя. Брат армянскага гісторыка і святара Габрыэла Айвазоўскага.

Біяграфічныя звесткі

Іван Айвазоўскі пачаў свой творчы шлях яшчэ ў першай палове XIX ст. (1830-я г.). Але асноўны перыяд яго творчасці прыпадае на другую палову стагоддзя.

За сваё жыццё стварыў каля шасці тысяч карцін. Большасць з іх былі напісаны ў Феадосіі і прысвечаны Чорнаму мору.

Творчасць

Ноч на востраве Родас

Шматлікія палотны марыніста складаюць свайго роду энцыклапедыю пра мора. «Паэзію прыроды заўсёды адчуваў, адчуваю і стараюся перадаць маім пэндзлем. Абаянне паўднёвай ночы, неба, паўднёвага захаду, жах, што наганяе на душу бура ці ураган, – вось тыя пачуцці, што натхняюць мяне, калі я пішу». Зменлівасць станаў марской стыхіі знайшла адлюстраванне ў творчасці майстра. Мора ў Айвазоўскага то ціхамірна-спакойнае («Туманная раніца», 1853; «Марына», 1858; «Раніца на моры», 1883), то зачаравана-таямнічае («Месяцовая ноч у Амальфі», 1845; «Ноч на востраве Радос», 1850), то грозна-неспакойнае («Бура», 1852). І кожны з гэтых станаў перададзены віртуозна, паэтычна. «Сюжэт карціны складаецца ў мяне ў памяці, як сюжэт верша ў паэта; зрабіўшы накід на кавалку паперы, я прыступаю да працы і да таго часу не адыходжу ад палатна, пакуль не выкажуся на ім маім пэндзлем». Творы Івана Айвазоўскага дэманструюць рамантычнае, эмацыянальнае ўспрыманне прыроды, амаль заўсёды перадаюць моцныя пачуцці, яркія перажыванні.