Артура Тасканіні
Артура Тасканіні (італ.: Toscanini, Arturo), адзін з найвялікшых італьянскіх дырыжораў, упершыню прадэманстраваў свае здольнасці падчас імпрэзы Aida, Джузэпэ Вердзі, калі яму было 19 год. Яго дакладнасць і слушнасць кампазітарам, зрабілі яго стандартам сучаснага дырыжорвання.
Артура Тасканіні нар. 25 сакавіка 1867, а памёр 16 студзеня 1957, і быў адным з найбольш шаноўных музыкаў свайго часу. Пасля заканчэння з адменнасцю ў 1885 кансерваторыі ў яго роднай Парме, ён працаваў як віяланчэліста і ўдзельнічаў у адной з оперных групаў у Бразіліі. Калі ў Рыа дэ Жанейра, дырыжор яго труппы зыйшоў з яе, Тасканінні застаўся весці "Aida” Вердзі, без усялякай падрыхтоўцы і без папераў (1886). Пазжэй у жыцці ён пераадольваў недахоп блізарукасці сваёй велізарнай памяццю. Па вяртанні ў Італію, ён быў ў аркестры для першай прэзентацыі "Otello" Джузэпэ Вердзі (1887) і вёў прэм'еры кампазітара Леаванчала “Pagliacci” (1892) і Пучыні “La Boheme” (1896). У 1898 ён стаў галоўным дырыжлрам ў La Scala, Мілан. Кар'ера ў ЗША пачалася ў 1908 г., калі ён апынуўся на 7 год у Metropolitan Opera. Пасля ён стаў галоўным дырыжорам у Нью-Ёркскай Філармоніі (1928—1936) а ў 1937 ён стварыў у ЗША сваю NBC – сімфонію, якая была распушчана па яго адстаўцы ў 1954. Яго віталі ў Лондане і Байерскім і Зальцбургскім фэстывалі, дзе пазжэй, пратэстуючы супраць нацызму, ён адмаўляўся з’яўляцца.
Адна з найвялікшых асоб свайго часу, Тосканінні збіраў вялізныя аўдыторыі на сваі канцэрты. Паколькі ён быў цалкам адданы інтэрпрытацы твораў кампазітараў, таго што яны самі напісалі, некаторыя слухачы шукалі аўтарытэтнасці ў яго імпрэзах. Сёння, калі дакладная інтэрпрытацыя з’яўляецца натуральнай і заўсёды чакаемай, праца Тосканінні паказвае яго пэўную цвёрдасць у гэтай справе. Пацвярджэннем яго генія з’яўляецца тое, што мноства запісаў яго імпрэзаў пакідаюць далёка пасля запісы іншых дырыжораў.
[правіць] Бібліяграфія
Haggin, B. H., Conversations with Toscanini, 2d ed. (1980), and the Musician I Knew (1980); Horowitz, J., Understanding Toscanini (1987); Sachs, Harvey, Toscanini (1978; repr. 1988); Marek, George R., Toscanini (1975); Sachs, Harvey, Toscanini (1978); Taubman, H. H., The Maestro: The Life of Arturo Toscanini (1951; repr. 1977).
[правіць] Дыскаграфія
Beethoven, L. van, Symphonies 1-9, Fidelio, Missa Solemnis; Brahms, J., Symphonies 1-4, Variations on a Theme by Haydn; Debussy, C., La Mer, Images: Iberia; Mendelssohn, F., Incidental Music to "A Midsummer Night's Dream"; Puccini, G., La Boheme; Schubert, F., Symphonies 8, 9; Schumann, R., Symphony no. 3; Strauss, R., Don Juan, Don Quixote, Till Eulenspiegel; Tchaikovsky, P., Manfred Symphony, Symphony no. 6; Verdi, G., Aida, Falstaff, A Masked Ball, Otello, Requiem, Te Deum, La Traviata.
