Вія Артманэ

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Вія Артманэ
Vija Artmane
Імя пры нараджэнні:

Аліда Фрыцаўна Артманэ

Дата нараджэння:

21 жніўня 1929({{padleft:1929|4|0}}-{{padleft:8|2|0}}-{{padleft:21|2|0}})

Месца нараджэння:

Кайвэ, Тукумскі павет, Латвія

Дата смерці:

11 кастрычніка 2008({{padleft:2008|4|0}}-{{padleft:10|2|0}}-{{padleft:11|2|0}}) (79 гадоў)

Месца смерці:

Стрэнчы, Валцкі раён, Латвія

Грамадзянства:

Flag of Latvia.svg Латвія

Прафесія:

актрыса

Кар'ера:

1950—2003

Узнагароды:
Ордэн Леніна  — 1979 Ордэн Дружбы — 2004
Кавалер Вялікага крыжа ордэна Трох Зорак
Народны артыст СССР— 1969
IMDb:

ID 0037615

Вія Артманэ[1] (лат.: Vija Artmane, 21 жніўня 1929 - 11 кастрычніка 2008) — знакамітая савецкая і латвійская актрыса тэатра і кіно, народная артыстка СССР (1969).

Ролі ў тэатры[правіць | правіць зыходнік]

Латвійскі мастацкі акадэмічны тэатр ім. Я. Райніса[правіць | правіць зыходнік]

  • 1950 - «Шклянка вады» Э. Скрыба - Абігайль
  • 1951 - «Пігмаліён» Бернарда Шоў - Эліза
  • 1953 - «Рамэа і Джульета» Шэкспіра - Джульета
  • 1955 - «Вей, ветрык!» Яніса Райніса - Байба
  • 1958 - «Сага пра Еста Берлінга» Сельмы Лагерлёф - Дона
  • 1959 - «Гамлет, прынц дацкі» Уільяма Шэкспіра - Афелія
  • 1960 - «Вайна і мір» па рамане-эпапеі Л. Н. Талстога - Элен
  • 1962 - «Спадар Пунта і яго слуга Маці» Бертальда Брэхта - Ева
  • 1963 - «Дон Жуан» Лесі Украінкі - Донна Ганна
  • 1965 - «Агонь і ноч» Яніса Райніса - Лаймдота
  • 1966 - «Здымаецца кіно» Эдварда Радзінскага - Ірына Кір'янава
  • 1967 - «Матацыкл» драматычная пастаноўка Петэрыса Петэрсана па творах Іманта Зыедоніса - Білецёрка
  • 1969 - «Ідыёт» па Ф. М. Дастаеўскаму - Настасся Піліпаўна
  • 1970 - «Індраны» Рудольфа Блаўманіса - Іева
  • 1973 - «Ноч ігуаны» Тэнэсі Уільямса - Мэксін Фолк
  • 1974 - «Барбары» М. Горкага - Надзея Манахава
  • 1975 - «Святая Сюзанна або Школа майстроў» Эн Ветэмаа - Ганна-Мая
  • 1975 - «Олі Бінкап» Эрвіна Штрытматэра - Фрыда Сімсан
  • 1976 - «Чайка» А. П. Чэхава - Аркадзіна
  • 1980 - «Лізавета, каралева англійская» Фердынанда Брукнера - Каралева Лізавета
  • 1983 - «Блудны сын» Рудольфа Блаўманіса - Роплайнэтэ
  • 1986 - «Нашы дзеці» Паўля Путніньша - Яніна Галея
  • 1989 - «Грахі Трыны» Рудольфа Блаўманіса - Трына
  • 1994 - «Рамэа і Джульета» Шэкспіра - Няня
  • 1996 - «Небяспечныя сувязі» Крыстафера Хэмптана паводле аднайменнага рамана Шадэрло дэ Лакло - Спадарыня дэ Размонд
  • 1996 - «Тэрэза Ракен» па рамане Эміля Заля - Спадарыня Ракен

Зноскі

  1. Латышскае e перадаецца як э на пачатку слова і пасля большасці зычных, як е пасля ķ, ļ, ņ, ģ. Гл. СПОСАБЫ І ПРАВІЛЫ ПЕРАДАЧЫ ГЕАГРАФІЧНЫХ НАЗВАЎ І ТЭРМІНАЎ ЛАТВІЙСКАЙ РЭСПУБЛІКІ НА БЕЛАРУСКУЮ МОВУ