Жан Расін

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Жан Расін
фр.: Jean-Baptiste Racine
Jean racine.jpg
Імя пры нараджэнні:

Жан Батыст Расін

Дата нараджэння:

21 снежня 1639({{padleft:1639|4|0}}-{{padleft:12|2|0}}-{{padleft:21|2|0}})

Месца нараджэння:

Ла-Фертэ-Мілон, Валуа, Францыя

Дата смерці:

21 красавіка 1699({{padleft:1699|4|0}}-{{padleft:4|2|0}}-{{padleft:21|2|0}}) (59 гады)

Месца смерці:

Парыж, Францыя

Грамадзянства:

Royal Standard of the King of France.svg Францыя

Род дзейнасці:

драматург, каралеўскі гістарыёграф

Кірунак:

класіцызм

Жанр:

трагедыя, камедыя

Мова твораў:

французская

Жан Баты́ст Расі́н (фр. Jean-Baptiste Racine; 21 снежня 163921 красавіка 1699) — французскі драматург, адзін з «Вялікай тройкі» драматургаў Францыі XVII ст., у шэрагу з Карнелем і Мальерам.

Біяграфічныя звесткі[правіць | правіць зыходнік]

Вучыўся ў янсенісцкіх школах і калежах (1649—59). Член Французскай акадэміі (з 1673). 3 1677 каралеўскі гістарыёграф. Зблізіўся з Ж. Лафантэнам, Мальерам, Н. Буало.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Літаратурную дзейнасць пачаў як паэт (ода «Німфа Сены», 1660). Раннія трагедыі «Фіваіда, або Браты-ворагі» (1664), «Аляксандр Вялікі» (паст 1665, выд. 1666) напісаны лад уплывам П. Карнеля. У вершаваных драмах «Андрамаха» (паст. 1667, выд. 1668), «Брытанік» (паст. 1669, выд. 1670), «Берэніка» (паст. 1670, выд. 1671), «Баязет» (1672), «Мітрыдат» (1673), «Іфігенія ў Аўлідзе» (паст. 1674, выд. 1675), «Федра» (1677) выявіўся складаны і шматбаковы ўнутраны свет чалавека, праблемы маральнага выбару, барацьба герояў з самімі сабой у вострых калізіях супярэчнасці паміж пачуццём і абавязкам, розумам і страсцю[1]. У позніх трагедыях на біблейскія сюжэты «Эсфір» (1689) і «Гафалія» (паст. 1690, выд. 1691) узнімаюцца праблемы адносін жорсткага тырана і падуладнага яму народа, які належыць да іншага веравызнання і імкнецца адстаяць сваю веру. Аўтар камедыі «Суцягі» (паст. 1668, выд. 1669), зборніка «Духоўныя песні» (1694), кнігі «Кароткая гісторыя Пор-Раяля» (выд. 1742) і інш.

Зноскі

  1. Г. Сініла (2001)

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Сініла Г. Расін // БЭ ў 18 т. Т. 13. Мн., 2001.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]