Каарла Юха Стольберг

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Каарла Юха Стольберг
Kaarlo Juho Ståhlberg
Kaarlo Juho Ståhlberg.jpg
сцяг
1-ы Прэзідэнт Фінляндыі
26 ліпеня 1919 — 2 сакавіка 1925
Папярэднік: пасада заснавана
Пераемнік: Лаўры Рэландэр
 
Нараджэнне: 28 студзеня 1865({{padleft:1865|4|0}}-{{padleft:1|2|0}}-{{padleft:28|2|0}})
Вялікае Княства Фінляндскае Суамусалмі, Вялікае Княства Фінляндскае
Смерць: 22 верасня 1952({{padleft:1952|4|0}}-{{padleft:9|2|0}}-{{padleft:22|2|0}}) (87 гады)
Фінляндыя Хельсінкі, Фінляндыя
Бацька: Юхан Габрыэль Столберг
Маці: Аманда Густафа Карсен

Каарла Юха Стольберг (фінск.: Kaarlo Juho, народжаны. Карль Юхан Стольберг, шведск.: Carl Johan Ståhlberg; 28 студзеня 1865, Суомусальмі — 22 верасня 1952, Хельсінкі) — фінскі дзяржаўны і палітычны дзеяч.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў сям'і пастара, па нацыянальнасці — швед. Пачаў навучанне ў сярэдняй школе ў Лахці, але пасля смерці бацькі яго сям'я, якая апынулася ў складаным фінансавым становішчы, пераехала ў Оўлу. У 1889 годзе атрымаў ступень бакалаўра правы ў Універсітэце Хельсінкі, там жа ў 1893 годзе скончыў дактарантуру, а ў наступным годзе стаў дацэнтам. У 1893 годзе ажаніўся з Ірэне Вяльберг, ад якой у Стольберга было шэсць дзяцей.

У 1898—1903 — сакратар сената, у 1914—1915 — старшыня парламента. У 1908—1918 — прафесар адміністрацыйнага права універсітэта ў Хельсінкі. У 1917 годзе стаў старшынёй Канстытуцыйнага Савета, перад якім стаяла задача распрацаваць мадэль будучага дзяржаўнага ладу для здабыла незалежнасць Фінляндыі. Падчас гэтай дзейнасці падтрымліваў ідэю ўвядзення рэспубліканскай формы праўлення. У 1918 годзе стаў першым старшынёй Вышэйшага Адміністрацыйнага суда.

У 1919—1925 — першы прэзідэнт Фінляндыі. На выбарах Прэзідэнта быў падтрыманы Нацыянальнай прагрэсіўнай партыяй і Аграрнай лігай, набраўшы 143 галасы і апярэдзіўшы свайго суперніка К. Г. Манергейма, які атрымаў 50 галасоў.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.15: Следавікі — Трыо / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мн.: БелЭн, 2002. — Т. 15. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0251-2 (Т. 15).