Фінская мова

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Фінская мова
Саманазва:

suomi

Вымаўленне:

[ˈsuo̯mi]

Краіны:

Фінляндыя, Швецыя, Эстонія, Нарвегія, Расія (Карэлія, Санкт-Пецярбург, Марый Эл, Ленінградская вобласць)

Афіцыйны статус:

Flag of Finland.svg Фінляндыя
Flag of Europe.svg Еўрапейскі саюз
Flag of Sweden.svg Швецыя
Сцяг Карэліі Рэспубліка Карэлія

Арганізацыя, якая рэгулюе:

Даследчы інстытут па мовах Фінляндыі

Агульная колькасць носьбітаў:

7 млн

Рэйтынг:

52

Класіфікацыя
Катэгорыя:

Мовы Еўразіі

Уральская сям'я

Фіна-вугорская галіна
Фіна-волжская група
Прыбалтыйска-фінская падгрупа
Моўныя коды
ISO 639-1:

fi

ISO 639-2:

fin

ISO 639-3:

fin

Гл. таксама: Праект:Лінгвістыка

Фі́нская мова — мова паўночнай галіны балтыйска-фінскай падгрупы фіна-вугорскай групы уральскай моўнай сям'і. Афіцыйная мова Фінляндыі і Еўрасаюзу, а таксама статус афіційный мае ў Карэліі.

Фінская мова адносіцца да моў аглютынацыйнага тыпу. Пісьменства на базе лацінскага алфавіта.

Найстарэйшыя пісьмовыя тэксты паходзяць з 16 стагоддзя. Першую кнігу - пераклад Новага Запавету — выдаў у 1548 годзе рэфарматар Мікаель Агрыкола. Літаратурная мова ўзнікла на аснове заходняга дыялекту ваколіцаў горада Турку. Аднак пачынаючы з 19 стагоддзя ў літаратурнай мове адчуваецца моцны ўплыў усходніх дыялектаў.

Некалькі стагоддзяў фінская мова развівалася як сродак камунікацыі ніжэйшых і менш адукаваных слаёў грамадства, у той час калі шляхта і адукаваныя людзі карысталіся шведскай мовай. Гэтая сітуацыя была змененая ў 1863 годзе, калі фінская мова набыла статус афіцыйнай. Значны ўнёсак у справу прызнання фінскай мовы зрабіў знакаміты філосаф, публіцыст і дзяржаўны дзеяч Іаган Вільгельм Шнельман.

Дыялекты і літаратурная мова[правіць | правіць зыходнік]

Паміж літаратурнай фінскай мовай і гутарковай даволі вялікая розніца.

Вылучаюцца два буйныя дыялекты фінскай мовы: заходні і ўсходні.

Натуральна, што фінская мова не пазбегла іншамоўных уплываў. Доўгі час на яе ўплывала шведская і нямецкая, пасля руская, а ў апошнім часе англійская мова.

Марфалогія[правіць | правіць зыходнік]

У фінскай мове два лікі і 16 склонаў (з якіх 2 толькі ў множным ліку). Як і ў бальшыні фіна-вугорскіх моў, у фінскай няма родавай дыферэнцыяцыі.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Вікіпедыя

Вікіпедыя мае раздзел, напісаны
Wikipedia:Etusivu фінскай

Сцяг Еўрасаюза Афіцыйныя мовы Еўрапейскага Саюза Сцяг Еўрасаюза
англійская | балгарская | венгерская | іспанская | грэчаская | дацкая | ірландская | італьянская | латышская | літоўская | мальтыйская | нідэрландская | нямецкая | партугальская | польская | румынская | славацкая | славенская | фінская | французская | чэшская | шведская | эстонская

Шаблон:Мовы і дыялекты Швецыі