Тысяча і адна ноч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці

Тысячы і адной ночы (перс.: هزار و يك شب hezār o yek šab, араб.: كتاب ألف ليلة وليلة kitāb 'alf layla wa layla) — помнік сярэдневяковай арабскай літаратуры, збор казак Блізкага Усходу і Паўднёвай Азіі, аб'яднаных гісторыяй пра цара Шахрыяра і яго жонку па імені Шахрэзада (Шахерэзада), складзены ў часы залатога веку ісламскай культуры. Усе казкі былі напісаны рознымі аўтарамі ў розныя часы і абапіраліся на арабскі, персідскі, індыйскі і месапатамскі фальклор і літаратуру.

Гісторыя стварэння[правіць | правіць зыходнік]

Пытанне аб паходжанні і развіцці твора поўнасцю так і не выяўлены да сёння. Спробы знайсці прарадзіму гэтага зборніку ў Індыі, якія рабілі першыя даследавальнікі, пакуль не атрымалі дастатковага абаснавання. Правобразам твора на арабскім грунце быў, верагодна, зроблены ў X стагоддзі пераклад персідскага зборніка «Хезар-Эфсанэ» (Тысяча казак). Гэты пераклад па сведчанню арабскіх пісьменнікаў таго часу, вельмі папулярны пры двары халіфаў у Багдадзе. Разважаць аб яго характары мы не можам, бо да нашых дзен ён не захаваўся. Аднак казкі з гэтага зборніка вельмі часта існавалі і самастойна, часам у найбольш распаўсюджанай форме.

Цікавыя факты[правіць | правіць зыходнік]

Памятная манета Нацбанка РБ, прысвечаная «Тысячы і адной ночы».

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]