Перайсці да зместу

Ёрмунганд

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Ёрмунганд
Пол мужчынскі пол
Бацька Локі[1]
Маці Ангрбода[1]
Браты і сёстры Хэль[1], Фэнрыр[1], Нарві[2], Валі[3] і Слейпнір[4]
У іншых культурах Vritra[d]
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы
Тор спрабуе злавіць Сусветнага Змея. Выява ўзята з ісландскага манускрыпта XVII стагоддзя

Ёрмунганд (['jœrmuŋgandr] — волатаў кій), таксама названы Мідгардсарм — марскі змей з скандынаўскай міфалогіі, сярэдні сын Локі і волаткі Ангрбоды.

Агульныя звесткі

[правіць | правіць зыходнік]
Тор змагаецца з Сусветным Змеем, Генры Фуслі, 1788.

Паводле «Малодшай Эды», Одзін забраў у Локі траіх дзяцей — Фэнрыра, Хэль і Ёрмунганда, якога кінуў у акіян, што абмываў Мідгард. Змей вырас такім велізарным, што аперазаў усю Зямлю і ўчапіўся ў свой уласны хвост. За гэта Ёрмунганд атрымаў мянушку «Змея Мідгарда» ці «Сусветнага Змея». У Рагнарок (фінальнай бітве багоў) Ёрмунганд і Тор, будучы вечнымі праціўнікамі, забіваюць адзін аднаго.

Ёрмунганд у папулярнай культуры

[правіць | правіць зыходнік]
  • У гульні StarCraft адна са зграй зэргаў завецца Ёрмунганд (Jormungand Brood).
  • У гульні Tomb Raider: Underworld амаль уся сюжэтная лінія прысвечана германа-скандынаўскай міфалогіі, дзе згадваецца Ёрмунганд і іншыя багі. У канцы гульні галоўная гераіня спрабуе супрацьстаяць уваскрашэнню Ёрмунганда з дапамогай молата Тора.
  • З’яўляецца ў 2 сезоне серыяла «Рагнарок». У Лорыца разбалеўся жывот, яго павялі ў бальніцу і ў ходзе УГД вызначылі наяўнасць істужачнага чарвяка. Пасля вымання ім аказаўся Ёрмунганд, якога ён адпусціў у ваду, каб ён выканаў свой лёс.
  1. 1 2 3 4 Cassell's Dictionary of Norse Myth & LegendCassell & Co, 2002. — С. 34, 237, 252. — 494 с. — ISBN 0-304-36385-5
  2. Cassell's Dictionary of Norse Myth & LegendCassell & Co, 2002. — С. 237, 261. — 494 с. — ISBN 0-304-36385-5
  3. Cassell's Dictionary of Norse Myth & LegendCassell & Co, 2002. — С. 237. — 494 с. — ISBN 0-304-36385-5
  4. Cassell's Dictionary of Norse Myth & LegendCassell & Co, 2002. — С. 238. — 494 с. — ISBN 0-304-36385-5