Іван Іванавіч Лажэчнікаў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Іван Іванавіч Лажэчнікаў
Lazhechnikov.jpg
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння: 14 (25) верасня 1792[1][2]
Месца нараджэння: Каломна, Расійская імперыя
Дата смерці: 26 чэрвеня (8 ліпеня) 1869[1] (76 гадоў) ці 7 ліпеня 1869(1869-07-07)[3] (76 гадоў)
Месца смерці: Масква, Расійская імперыя
Пахаванне:
Грамадзянства:
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці: пісьменнік
Кірунак: гістарычны раман
Валодае мовамі: руская[4]
Мова твораў: руская
Узнагароды:
ордэн Святой Ганны 2 ступені ордэн Святой Ганны 4 ступені
Подпіс: I Lazhechnikov signature.jpg
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

Іван Іванавіч Лажэчнікаў (14 (25) верасня 1792 — 26 чэрвеня (8 ліпеня) 1869) — рускі пісьменнік, адзін з пачынальнікаў рускага гістарычнага рамана.

У 1842 годзе ён быў зацверджаны ганаровым апекуном Цвярской гімназіі, затым пераведзены ў міністэрства ўнутраных спраў. У 1843—1854 гадах быў 10 гадоў віцэ-губернатарам ў Цверы, затым у Віцебску. 31 ліпеня 1844 года І. І. Лажэчнікаў быў унесены ў кнігу радаводаў Цвярской губерні. 8 красавіка 1851 г. атрымаў чын стацкага саветніка. 31 кастрычніка 1846 Лажэчнікаў атрымаў ордэн Св. Ганны 2-й ступені.

Аўтар рамана «Унучка панцырнага баярына» (1868), у якім вельмі негатыўна і тэндэнцыйна паказаны падзеі паўстання 1863 года ў Беларусі.

Зноскі