Іван Кузьміч Захараў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Іван Кузьміч Захараў
Дата нараджэння 13 жніўня 1909(1909-08-13)
Месца нараджэння
Дата смерці 15 жніўня 1982(1982-08-15) (73 гады)
Месца смерці
Месца пахавання
Грамадзянства
Прыналежнасць Flag of the Soviet Union.svg СССР
Званне
Палкоўнік
Бітвы/войны Вялікая Айчынная вайна
Узнагароды і званні
Медаль «Залатая Зорка»
Ордэн Леніна Ордэн Айчыннай вайны 2 ступені Ордэн Чырвонай Зоркі Ордэн «Знак Пашаны»
Ордэн «Знак Пашаны»

Іван Кузьміч Захараў (31 ліпеня (13 жніўня) 1909 — 15 жніўня 1982) — Герой Савецкага Саюза, першы сакратар Асвейскага падпольнага раённага камітэта КП(б)Б Віцебскай вобласці БССР, палкоўнік. Удзельнічаў у партызанскім руху ў Беларусі. Камандаваў партызанскай брыгадай імя М. В. Фрунзе. Узнагароджаны ордэнам Леніна, ордэнамі Айчыннай вайны II-й ступені, Чырвонай Зоркі, двума ордэнамі «Знак Пашаны», рознымі медалямі[1].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Іван Кузьміч Захараў нарадзіўся у вёсцы Ганявічы Мінскай губерні Расійскай імперыі ў сялянскай сям’і. Па нацыянальнасці — беларус. У 1934 годзе Захараў скончыў Вышэйшую камуністычную сельскагаспадарчую школу. З 1934 года ён працаваў старшынёй сельскага Савета, намеснікам дырэктара, а потым дырэктарам Чапаеўскай МТС Асвейскага раёна Віцебскай вобласці БССР.

Захараў служыў у Чырвонай Арміі ў 1931-32 гадах. З 1937 года — член ВКП(б), а потым — КПСС. У пачатку Вялікай Айчыннай вайны Захараў эвакуіраваўся ў савецкі тыл, але ўжо ў лістападзе 1941 года ён быў накіраваны на акупаваную нямецкімі войскамі тэрыторыю для арганізацыі партызанскага руху ў Асвейскім раёне Віцебскай вобласці.

У красавіку 1942 года Захараў арганізаваў і ўзначаліў партызанскі атрад, які ў ліпені 1942 года быў ператвораны ў партызанскую брыгаду імя М. В. Фрунзе. У той жа час — з чэрвеня 1942 года па снежань 1943 года — Іван быў першым сакратаром Асвейскага падпольнага раённага камітэта КП(б)Б.

За ўзорнае выкананне заданняў камандавання ў тыле ворага і асаблівыя заслугі ў развіцці партызанскага руху ў Беларусі палкоўніку Захараву Івану Кузьмічу Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 1 студзеня 1944 года прысвоена званне Героя Савецкага Саюза з уручэннем ордэна Леніна і медалі «Залатая Зорка» (№ 4049)[1][2].

Захараў сыходзіць у запас пасля вызвалення тэрыторыі Беларусі.

У 1944-46 гадах  працуе сакратаром Дрысенскага раённага камітэта КП(б)Б. У 1948 годзе ён скончыў Вышэйшую партыйную школу пры ЦК КП(б)Б. У 1948-52 гадах Захараў працуе сакратаром Докшыцкага раённага камітэта КП(б)Б. У 1953-63 гадах ён старшыня Беларускага рэспубліканскага камітэта прафсаюза рабочых будаўніцтва і прамысловасці будаўнічых матэрыялаў.

Іван Кузьміч жыў у Мінску да сваёй смерці. Памёр 15 жніўня 1982 года. Быў пахаваны ў Мінску на Усходніх могілках (участак № 26)[1].

Аўтар кнігі «Вайна ў краі азёр». Яго імем названа вуліца ў пасёлку Масты Любанскага раёна.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 Іван Кузьміч Захараў на сайце «Героі краіны»
  2. Указ Президиума Верховного Совета СССР «О присвоении звания Героя Советского Союза белорусским партизанам» от 1 января 1944 года // Ведомости Верховного Совета Союза Советских Социалистических Республик : газета. — 1944. — 6 января (№ 1 (261)). — С. 1

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Герои Советского Союза: Краткий биографический словарь / Пред. ред. коллегии И. Н. Шкадов. — М.: Воениздат, 1987. — Т. 1 /Абаев — Любичев/. — 911 с. — 100 000 экз. — ISBN отс., Рег. № в РКП 87-95382.
  • Беларусь у Вялікай Айчыннай вайне, 1941—1945: Энцыкл. / Рэдкал.: І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш.. — Мн.: БелСЭ, 1990. — 680 с. — 20 000 экз. — ISBN 5-85700-012-2.
  • Люди легенд. Выпуск 1. М., 1965.
  • Навечно в сердце народном. 3-е изд., доп. и испр. Минск, 1984.