Ік (рака)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Ік
рус. Ик, башк. Ыҡ, тат. Ык
Ik river.jpg
Характарыстыка
Даўжыня 571 км
Басейн 18 100 км²
Расход вады 45,9[1] м³/с
Вадацёк
Выток  
 • Месцазнаходжанне Бугульмінска-Белябееўскае ўзвышша
 • Каардынаты 53°57′21,24″ пн. ш. 54°05′46,31″ у. д.HGЯO
Вусце Кама
 • Месцазнаходжанне Ніжнекамскае вадасховішча
 • Каардынаты 55°42′08″ пн. ш. 53°22′47″ у. д.HGЯO
Размяшчэнне
Водная сістэма Волга → Каспійскае мора

Краіна
Рэгіёны Башкартастан, Татарстан
Код у ДВР 10010101312111100027667
physical
выток
выток
вусце
вусце
physical
выток
выток
вусце
вусце
Commons-logo.svg Аўдыё, фота і відэа на Вікісховішчы

Ік, Вялікі Ік (руск.: Ик, Большой Ик[2], башк.: Ыҡ, татар.: Ык) — рака ў Еўрапейскай частцы Расіі, у Башкартастане і Татарстане, левы прыток ракі Кама (басейн Волгі).

Даўжыня ракі 571 км. Плошча вадазбору 18 100 км². Сярэдні расход вады 45,9[1] (каля 22[2]) м³/с. Аб’ём гадавога сцёку 1,449[1] км³/год. Выток ракі знаходзіцца на Бугульмінска-Белябееўскім узвышшы, у Бялябееўскім раёне Башкартастана. Працякае пераважна ў межах Бугульмінска-Белябееўскага ўзвышша і ўпадае ў Ніжнекамскае вадасховішча за 118 км ад вусця Камы. Густата рачной сеткі ў басейне ракі 0,34[1] км/км². Суднаходная на адлегласці 100 км ад вусця[1].

Прытокі: Улюк, Базяна, Брустанка, Камышла, Казанчынка, Шуганка, Наратлы, Учалы, Ютаза, Урус, Тавашла, Тарказы, Сарай-Гір, Кармалка і інш.

На рацэ знаходзіцца горад Акцябрскі (Башкартастан) (Башкартастан).

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Алексеевский Н. И., Антонова М. М. Ик // Научно-популярная энциклопедия «Вода России»(руск.) 
  2. 2,0 2,1 Географический энциклопедический словарь: Географические названия / Гл. ред А. Ф. Трёшников; Ред. кол.: Э. Б. Алаев, П. М. Алампиев, А. Г. Воронов и др.. — М.: Сов. энциклопедия, 1983. — С. 163. — 538 с. — 100 000 экз.(руск.) 

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Географический энциклопедический словарь: Географические названия / Гл. ред А. Ф. Трёшников; Ред. кол.: Э. Б. Алаев, П. М. Алампиев, А. Г. Воронов и др.. — М.: Сов. энциклопедия, 1983. — С. 163. — 538 с. — 100 000 экз.(руск.) 

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]