Перайсці да зместу

Аляксандр Януш Заслаўскі

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Аляксандр Януш Заслаўскі
польск.: Aleksander Janusz Zasławski
Андрэас Штэх  (укр.) (бел.. Партрэт Аляксандра Астрожскага
Андрэас Штэх  (укр.) (бел.. Партрэт Аляксандра Астрожскага
Нараджэнне 1650[1]
Смерць 1673[2][3]
Род Заслаўскія[3]
Бацька Уладзіслаў Дамінік Заслаўскі[4]
Маці Катажына з Сабескіх[4]
Грамадзянства
Веравызнанне каталіцтва

Аляксандр Януш Заслаўскі-Астрожскі (польск.: Aleksander Janusz Zasławski, 1650—1682) — найбуйнейшы польскі і вялікалітоўскі магнат, апошні князь Заслаўскі (1656—1682) і чацвёрты Астрожскі ардынат  (руск.) (бел. (1656—1682), адзіны сын князя Уладзіслава Дамініка Заслаўскага (1616—1656), ваяводы сандамірскага (1645—1649) і кракаўскага (1649—1656), 3-га ардыната Астрожскага (1629—1656), ад шлюбу з Кацярынай Сабескай (1634—1694). Апошні мужчынскі прадстаўнік княжацкага роду Заслаўскіх.

Біяграфія

[правіць | правіць зыходнік]

У маі 1656 года пасля смерці свайго бацькі Уладзіслава Дамініка Заслаўскага малалетні Аляксандр Януш атрымаў у спадчыну вялікія ўладанні князёў Заслаўскіх і Астрожскіх (Астрожскі маярат  (руск.) (бел.). Знаходзіўся пад апекай сваёй маці Катарыны Сабескай і яе брата, будучага караля Рэчы Паспалітай Яна Сабескага. У чэрвені 1658 года Кацярына Сабеская, маці Аляксандра Януша, другі раз выйшла замуж за вялікага падчашага літоўскага князя Міхаіла Казіміра Радзівіла (1625—1680).

У 1669 годзе князь-магнат Аляксандр Заслаўскі Януш прэтэндаваў на каралеўскі трон  (руск.) (бел. Рэчы Паспалітай. У 1660 годзе на Львоўшчыне заснаваў горад Александрыю (Сколэ). У 1670 годзе заснаваў юрыдычную акадэмію ў Варшаве, названую Александрыяй.

У 1682 годзе бяздзетны Аляксандр Януш Заслаўскі памёр. Не быў жанаты і не пакінуў пасля сябе нашчадкаў. Пасля смерці Аляксандра Януша Астрожскую ардынацыю атрымала ў спадчыну яго малодшая сястра Тэафіла Людвіка Заслаўская  (руск.) (бел. (1654—1709), жонка вялікага гетмана кароннага князя Дымітра Ежы Вішнявецкага.

Зноскі

  1. ↑ Aleksander Janusz Zasławski // Biblioteka Narodowa
  2. ↑ Czamańska I. Wiśniowieccy: monografia rodu — Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2007. — С. 343. — 552 с. — ISBN 978-83-7177-229-0
  3. 1 2 Kniaziowie litewsko-ruscy od końca czternastego wieku / пад рэд. J. Wolff — Warszawa: 1895. — С. 604.
  4. 1 2 Kniaziowie litewsko-ruscy od końca czternastego wieku / пад рэд. J. Wolff — Warszawa: 1895. — С. 603–604.

Літаратура

[правіць | правіць зыходнік]
  • Наталя Яковенко, Українська шляхта з кінця XIV до середини XVII століття. Волинь і Центральна Україна, Київ 2008, ISBN 966-8978-14-5

Спасылкі

[правіць | правіць зыходнік]
Узята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Аляксандр_Януш_Заслаўскі&oldid=4408319"