Багуслаў Станіслававіч Курловіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Багуслаў Станіслававіч Курловіч
Дата нараджэння

18 студзеня 1948(1948-01-18) (69 гадоў)

Месца нараджэння

в. Новы Пагост, Мёрскі раён, Віцебская вобласць

Грамадзянства

Сцяг Расіі Расія, Flag of Finland.svg Фінляндыя

Навуковая сфера

біялогія

Месца працы

Усерасійскі інстытут раслінаводства імя М. Вавілава

Навуковая ступень

доктар біялагічных навук

Навуковае званне

прафесар

Альма-матар

Беларуская дзяржаўная сельскагаспадарчая акадэмія

Вядомы як

біёлаг

Узнагароды і прэміі:
Медаль «Ветэран працы»
Сайт:

lupin-rus.blogspot.fi

Сістэматык жывой прыроды
Band 1x200px.png
Boguslav Stanislavovich Kurlovich на Віківідах
Старонка на Віківідах

Багуслаў Станіслававіч Курловіч (нар. 18 студзеня 1948, в. Новы Пагост Віцебскай вобласці, Беларусь) — беларускі і расійскі біёлаг.

Скончыў Беларускую дзяржаўную сельскагаспадарчаю акадэмію (1971), працаваў аграномам і старшынёй калгаса ў Браслаўскім раёне. Пасля навучання у аспірантуры (1973—1976) і абароны дысертацыі працаваў загадчыкам аддзела бабовых раслін у Інстытуце раслінаводства ім. Мікалая Вавілава (Санкт-Пецярбург).

Цесна супрацоўнічаў з Беларускім навукова-даследчым інстытутам земляробства (Жодзіна) і Беларускай дзяржаўнай сельскагаспадарчай акадэміяй (Горкi). Удзельнічаў у шматлікіх навуковых экспедыцыях па збіранні, вывучэнні і захаванні генетычных рэсурсаў раслін як на тэрыторыі былога СССР, так і многіх іншых краінах, у т.л. у Аўстраліі, Бразіліі, Эквадоры і Партугаліі. Курловічам сабраны і захаваны каштоўнейшыя формы раслін, выкарыстанне якіх у селекцыі дазволіла стварыць высокапрадукцыйныя сарты бабовых культур у Беларусі і Расіі.

Курловіч развіў навуковыя дактрыны акадэміка Мікалая Вавілава што тычыцца лубіну. Паводле яго навуковых распрацовак[1] і[2] цэнтрам біяразнастайнасці белага лубіну (Lupinus albus L.) з'яўляецца Балканскі паўвостраў, дзе выяўлена яго найбольшая разнастайнасць. Цэнтрам паходжання сіняга лубіну (Lupinus angustifolius L.) з'яўляецца Іберыйскі паўвостраў, дзе растуць яго дзікія суродзічы. Курловіч дапоўніў закон гамалагічных радоў М. І. Вавілава што тычыцца бабовых раслін. Род лубін (Lupinus) падзелены ім на два падроды: Subgen. Lupinus (віды Міжземнамор'я і Афрыкі), і Subgen. Platycarpos (шматлікія віды лубіну з Амерыканскага кантынента). Распрацаваны ўнутрывідавыя класіфікацыі трох відаў лубіну, якія вырошчваюць у Беларусі — белага, жоўтага і сіняга на ўзроўні разнавіднасцяў і формаў. Апісаны ўнікальныя таксоны раслін, назвы якіх дапаўняюць яго скарачэннем Kurl.[3] Гэтыя распрацоўкі з'яўляюцца развіццём вучэння акадэміка Мікалая Вавілава і шырока выкарыстоўваюцца ў селекцыі раслін і насенняводстве Беларусі.

Прафесар Курловіч — аўтар важных навуковых публікацый[4].

Бібліяграфія[правіць | правіць зыходнік]

  • Теоретические основы Селекции, том 3 Генофонд и селекция зерновых бобовых культур (люпин, вика, соя, фасоль) = THEORETICAL BASIS of PLANT BREEDING, vol.3 The Gene Bank and breeding of grain Legumes (lupine, vetch, soya and bean) / Kурлович Б. С., Таранухо Г. И. и др. — St. Petersburg: VIR, 1995. — 430 с.
  • Изучение образцов мировой коллекции люпина: (Методические указания) / Kурлович Б. С., Назарова Н. С., Рыбникова В. А. и др. — Л.: ВИР, 1990. — 134 с.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Wiki letter w.svg На гэты артыкул не спасылаюцца іншыя артыкулы Вікіпедыі,
калі ласка, карыстайцеся падказкай і пастаўце спасылкі ў адпаведнасці з прынятымі рэкамендацыямі.