Барыс Віктаравіч Савінкаў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Барыс Савінкаў
Борис Викторович Савинков
Партрэт
Род дзейнасці: пісьменнік, тэрарыст
Дата нараджэння: 31 студзеня 1879(1879-01-31)
Месца нараджэння: Сцяг Расіі Харкаў, Харкаўская губерня, Расійская Імперыя
Дата смерці: 7 мая 1925(1925-05-07) (46 гадоў)
Месца смерці: Сцяг СССР Масква, СССР
Альма-матар:
Партыя:
Commons-logo.svg Барыс Савінкаў на Вікісховішчы

Бары́с Ві́ктаравіч Савінкаў (руск.: Борис Викторович Савинков, літаратурны псеўданім: В. Ропшин) (31 студзеня 1879 — 7 мая 1925) — расійскі рэвалюцыянер, тэрарыст, пісьменнік, адзін з лідараў баявой арганізацыі эсэраў, адказны за забойствы буйных службоўцаў Расійскай імперыі ў 1904 і 1905 гадах.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Пад час польска-савецкай вайны ўзначальваў Расійскі палітычны камітэт, адзін з кіраўнікоў антысавецкага ўзброенага змагання.

У 1920-х гадах разам з С. Булак-Балаховічам ладзіў рэйды ваенных атрадаў у Савецкую Беларусь з тэрыторыі Польшчы.

Арыштаваны 5 жніўня 1924 года пры спробе перайсці дзяржаўную мяжу Савецкага Саюза на тэрыторыі Беларусі.

Паводле афіцыйнай версіі, 7 мая 1925 года ў будынку УНК на Лубянцы Савінкаў скончыў жыццё самагубствам. Скарыстаўшыся адсутнасцю аконнай рашоткі ў пакоі, дзе ён знаходзіўся па вяртанні з прагулкі, Барыс Савінкаў выкінуўся з акна пятага паверху на двор. Аднак існуе версія, згодна з якой Савінкаў быў забіты супрацоўнікамі ДПУ (гэтую версію, у прыватнасці, прыводзіць пісьменнік Аляксандр Салжаніцын у сваёй кнізе «Архіпелаг ГУЛАГ»).

Месца пахавання Б. Савінкава невядома.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Свае ўражанні ад Беларусі, становішча сялян і іх настроі адлюстраваў у аповесці «Конь вараны», у якой імкнуўся апраўдаць свой удзел у тэроры.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]


Шаблон:Эсэры