Белыя (паўстанне 1863—1864 гадоў)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

Белыя (польск.: Biali) — палітычны лагер ліберальных землеўласнікаў, буржуазіі і інтэлігенцыі ў Царстве Польскім. Утварыўся ў 1858 годзе, калі расійскі цар Аляксандр II даў дазвол на ўтварэнне Сельскагаспадарчага Таварыства ў Варшаве, якое пад кіраўніцтвам Анджэя Замойскага імкнулася да ўсеагульнага скасавання паншчыны і замены яе на чынш альбо вызваленне прыгонных сялян. Вакол таварыства сканцэнтраваліся землеўласнікі і прамыслоўцы, якія дамагаліся ад цара вяртання Польскаму Царству палітычнай аўтаноміі, уласнай адміністрацыі і польскага войска, а таксама далучэння зямель, якія былі забраныя ў Царства — хацелі гэта вярнуць без узняцця ў недалёкай будучыні ўзброенага паўстання. Белыя не хацелі змагацца ў сувязі з чаканымі рэпрэсіямі польскага народа. Барацьбу за незалежнасць звязвалі з дыпламатычнай інтэрвенцыяй еўрапейскіх дзяржаў.

Іх палітычныя погляды былі супрацьпастаўлены паўстанніцкім памкненням Чырвоных, але накіраваны таксама і супраць пасяленчай палітыкі Аляксандра Веляпольскага.

Найважнейшымі дзеячамі Белых былі: