Бранка Младанавіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Бранка Младанавіч
сербск.: Бранко Младеновић
балг.: Бранко Младенович
Кіраўнік Охрыда
 
Веравызнанне: Праваслаўе
Нараджэнне: невядома
Сербскае каралеўства
Смерць: да 1365
Сербскае царства
Род: Бранкавічы
Бацька: Младан
Дзеці: Нікола Раданья, Гргул, Вук і Тэадора (Ваіслава)

Бранка Младанавіч (сербск.: Бранко Младеновић, балг.: Бранко Младенович; пам. да сакавіка 1365) — сербскі феадал і севастакратар, васал цара Сербіі Стэфана Ураша Душана (13311355).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Сваяк сербскай каралеўскай дынастыі Няманічаў. Яго бацькам быў Младан, які згадваецца з тытуламі прэфекта і герцага ў часы кіравання каралёў Стэфана Мілуціна (1282—1321) і Стэфана Дзечанскага (1321—1331). У 1323 годзе Младан быў вядомы як намеснік Трэбінэ і Драчэвіцы. Лічыцца, што яго сям'я паходзіць з Захум'я.

Сербскі кароль Стэфан Ураш IV Душан прызначыў Бранку Младанавіча намеснікам вобласці Охрыд і дараваў яму ганаровы тытул севастакратара. Пасля смерці ў 1355 годзе Стэфана Душана Бранка Младанавіч падтрымаў яго сына і спадчынніка Стэфана Ураша V (1355—1371).

Бранка Младанавіч з'яўляецца родапачынальнікам сербскай дынастыі Бранкавічаў. Яго сястра Раціслава стала жонкай буйнога сербскага магната Алтамана Войнавіча (пам. 1359).

Сям'я і дзеці[правіць | правіць зыходнік]

Імя і паходжанне жонкі невядомыя.

Дзеці:

Крыніцы[правіць | правіць зыходнік]

  • Blagojević, Miloš (2001). Državna uprava u srpskim srednjovekovnim zemljama (in Serbian) (2nd ed.). Službeni list SRJ.
  • Ćorović, Vladimir (2001). Istorija srpskog naroda (in Serbian) (Internet ed.). Belgrade: Ars Libri.
  • Fajfrić, Željko (2000) [1998]. Sveta loza Stefana Nemanje (in Serbian). Belgrade: «Tehnologije, izdavastvo, agencija Janus», «Rastko».