Бярнард Эмануілавіч Быхоўскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Бярнард Эмануілавіч Быхоўскі
Дата нараджэння 12 верасня 1901(1901-09-12)
Месца нараджэння
Дата смерці 19 красавіка 1980(1980-04-19) (78 гадоў)
Грамадзянства
Род дзейнасці вучоны
Навуковая сфера філасофія
Месца працы
Навуковая ступень доктар філасофскіх навук
Навуковае званне прафесар
Альма-матар Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт
Партыя
Узнагароды і прэміі Дзяржаўная прэмія СССР — 1944

Бярнард Эмануілавіч Быхоўскі (12 верасня 1901, Бабруйск — 19 красавіка 1980) — беларускі савецкі філосаф[1].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Доктар філасофскіх навук (1941), прафесар (1929). Член КПСС з 1920. Скончыў факультэт грамадскіх навук БДУ ў 1923. З 1929 прафесар гэтага ўніверсітэта. Працаваў пераважна на кафедрах філасофіі вышэйшых навучальных устаноў Мінска, Ташкента і Масквы[2].

У 1953—1973 прафесар Маскоўскага інстытута народнай гаспадаркі імя Г. В. Пляханава. Памёр пенсіянерам[3].

Навуковая дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

Асноўныя працы па праблемах дыялектычнага і гістарычнага матэрыялізму(руск.) бел., гісторыі заходне-еўрапейскай і сучаснай буржуазнай філасофіі[1].

Развіваў уяўленне пра філасофію як пра адмысловы знешненавуковы спосаб спасціжэння свету і праявы чалавечага духу[1]. У 20-х неаднаразова звяртаўся да вывучэння псіхааналізу Фрэйда[2]. Кваліфікаваў псіхааналіз як матэрыялістычнае, маністычнае(руск.) бел. і дыялектычнае вучэнне[2].

Аўтар аднаго з першых савецкіх падручнікаў дыялектычнага матэрыялізму — «Очерк философии диалектического материализма», 1930[4].

Актыўны аўтар і рэдактар​​-арганізатар 3-томнай «Гісторыі філасофіі» (1940—1943), за якую ў ліку іншых быў узнагароджаны Сталінскай прэміяй. Аднак неўзабаве рушыла асуджэнне Цэнтральным Камітэтам ВКП(б) трэцяга тома ў 1944. Б. Быхоўскі быў названы адным з вінаватых (разам з В. Ф. Асмусам(руск.) бел. і Б. С. Чарнышовым) «няправільнага» асвятлення імі класічнай філасофіі 18-19 стст., зняты з пасады загадчыка сектара гісторыі філасофіі Інстытута філасофіі і адпраўлены рэдактарам па філасофіі ў «Вялікую савецкую энцыклапедыю»[3].

Бібліяграфія[правіць | правіць зыходнік]

  • Нарыс філасофіі дыялектычнага матэрыялізму / Б. Быхоўскі ; Пер. з рус. А. Раманоўскага. 1930
  • Был ли Спиноза материалистом / Б.Быховский. 1928
  • Фельдфебели в Вольтерах : (фашизм и философия) / Б. Быховский. 1943
  • Людвиг Фейербах / Б. Быховский. 1967
  • Метапсихология Фрейда / Б. Быховский. 1926
  • О закономерности общественного развития : Стеногр. лекции / Б. Э. Быховский ; Воскрес. коммунист. ун-т. 1928
  • Джордж Беркли / Б. Э. Быховский. 1970
  • Сочинения : в 4 т. : [переводы] / Готфрид Вильгельм Лейбниц; [редколлегия: Б. Э. Быховский и др.]. 1982
  • Шопенгауэр / Б. Э. Быховский. 1975
  • Метапсихология Фрейда [Микроформа] / Б. Быховский. 1969
  • Философия Декарта, М. — Л., 1940
  • Метод и система Гегеля, М., 1941
  • Основные течения современной идеалистической философии, М., 1957
  • Неотомизм — современная философия католицизма, в кн.: Наука и религия, М., 1957
  • Философия неопрагматизма, М., 1959;
  • Фейербах, М., 1967

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Дзяржаўная прэмія СССР 1944 за ўдзел у стварэнні «Гісторыі філасофіі» (1940-43).

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 Быховский Бернард Эммануилович // Биографический справочник. — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 96. — 737 с.
  2. 2,0 2,1 2,2 Быховский Бернард Эммануилович (руск.) 
  3. 3,0 3,1 БЫХОВСКИЙ Бернард Эммануилович (руск.) 
  4. Быховский Бернард Эммануилович (руск.) 

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]