Бітва пры Вільяндзі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Бітва пад Вільяндзі
Асноўны канфлікт: Лівонскі крыжовы паход
Дата 21 верасня 1217
Месца ля Вільяндзі, Эстонія
Вынік перамога крыжакоў
Праціўнікі
мааконды Старажытнай Эстоніі Ордэн мечаносцаў
лівы
латгалы
Камандуючыя
Лембіт Волквін
Каўпа
Сілы бакоў
6000 3000
Страты
1000—1400 забітыя ?

Бітва пад Вільяндзі, Бітва на дзень Святога Мацвея (эст.: Madisepäeva lahing) — адна з найбольш значных бітваў між немцамі і эстамі, якая адбылася ля горада Вільяндзі 21 верасня 1217 годзе, у часе Лівонскага крыжовага паходу.

Удзельнікі[правіць | правіць зыходнік]

З боку эстаў выступала кааліцыя шасці асноўных правінцый (маакондаў) кантынентальнай Эстоніі: Равала (Рэвель), Ляэнемаа (Раталія), Хар'юмаа (Гарыэн), Вірумаа (Віронія), Ярвамаа (Гервен) і Сакала. Іхняе войска налічвала каля шасці тысяч салдат.

Супраць эстаў выступіла трохтысячнае лівонскае войска, якое складалася з войскаў рыскага біскупа, крыжакоў графа Альберта з Гальштыніі, ордэну мечаносцаў і рушэння нядаўна навернутых у хрысціянства латгалаў (летаў) і ліваў.

Хада бітвы[правіць | правіць зыходнік]

Крыжакі нанеслі эстам сакрушальную паражэнне. Агульныя страты кааліцыі склалі амаль 1000 чалавек, не лічачы загінулых падчас уцёкаў. Загінулі таксама Лембіт (правадыр эстаў) і Каўпа (навернуты правадыр лівонцаў).

Немцам дасталіся каля двух тысяч баявых коняў.

Вынікі[правіць | правіць зыходнік]

Гэтая перамога германцаў значна прадвызначыла далейшы лёс цэнтральнай і паўднёвай Эстоніі, якія былі скораны цягам двух наступных гадоў. У канцы XIII стагоддзя аўтар сярэдневечнай Лівонскай рыфмаванай хронікі пісаў, што пасля гэта бойкі эстаў прымусілі плаціць царкоўную дзесяціну, будаваць замкі і цэрквы.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Генрих Латвийский. Хроника Ливонии / С. А. Аннинский. — М.; Л., 1938. (лацінскі тэкст з расійскім перакладам)
  • Livlandishe Reinchronik mit Anmerkungen, Namenverzeichniss und Glossar. Herausgeben von Leo Meyer. — Paderborn, 1876.
  • Чешихин Е. В. История Ливонии с древнейших времен. В 3 тт. Т.1. — Рига, 1884.