Вострыца дзірваністая

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Вострыца дзірваністая
DeschampsiaCespitosa1.jpg
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Deschampsia cespitosa (L.) P.Beauv., 1812

Сінонімы
і мн. інш.[3]
Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на Вікісховішчы
ITIS  502001
NCBI  37723
EOL  1114284
GRIN  t:316647
IPNI  397953-1
TPL  kew-407579

Вострыца дзірваністая[4][5][6] (Deschampsia cespitosa) — від шматгадовых травяністых раслін сямейства Метлюжковыя (Poaceae). Этымалогія: лац.: caespitosa — «чубаты»[7].

Назва[правіць | правіць зыходнік]

Вострыца дзірваністая, мурог[4][8], вастрыца[4].

Апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Расліна мае глыбокія карані да 1 м. Вегетатыўнае размнажэнне ажыццяўляецца падземнымі парасткамі. Сцеблы трывалыя вертыкальныя і гладкія, ад 20 см да 1, 5(2). м. Лісце 10-60 см даўжынёй; шырынёй 2-5 мм. Язычок даўжынёй ад 6 да 8 мм. Суквецце — мяцёлка, 10-50 см даўжынёй; 3-20 см у шырыню. Каласкі даўжынёй 4-6 мм. Плады  — зярняўкі, адносна лёгкія і схільныя да ветравога або плавучага распаўсюджвання, даўжынёй каля 2 міліметраў.

Распаўсюджанне[правіць | правіць зыходнік]

Насяляе ад ўмераных да арктычных раёнаў Еўропы і Азіі і Паўночнай Амерыцы. У горных раёнах сустракаецца нават у трапічнай Афрыцы і Азіі, а таксама ў Аўстраліі (Тасманія) і Новай Зеландыі. Расце на вільготных і мокрых лугах і балотах.

Ва Украіне расце на вільготных лугах, у лясах, на балотах — на Палессі, у лесастэпе і Карпатах, часта; заходзіць у паўночную частку левабярэжнага стэпу[6].

Галерэя[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Ужываецца таксама назва Пакрытанасенныя.
  2. Пра ўмоўнасць аднясення апісванай у гэтым артыкуле групы раслін да класа аднадольных гл. раздзел «Сістэмы APG» артыкула «Аднадольныя».
  3. Гл. спасылкі TPL і GRIN у картцы расліны.
  4. 4,0 4,1 4,2 Киселевский А. И. Латино-русско-белорусский ботанический словарь.. — Минск: «Наука и техника», 1967. — С. 45. — 160 с. — 2 350 экз. — у крыніцы пад назвай Deschampsia caespitosa P. B.
  5. Андрієнко Т. Л., Перегрим М. М. (уклад.). Офіційні переліки регіонально рідкісних рослин адміністративних територій України (довідкове видання). — Київ, 2012. — 148 с. — ISBN 978-966-542-512-0.
  6. 6,0 6,1 Доброчаева Д. Н., Котов М. И., Прокудин Ю. Н., и др. Определитель высших растений Украины. — Киев, 1987. — С. 445. — 548 с.
  7. Dictionary of Botanical Epithets
  8. Анненков Н.(руск.) бел. Ботанический словарь, Спб, 1878

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]