Вікенцій Іосіфавіч Скардзіс

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Вікенцій Іосіфавіч Скардзіс
Дата нараджэння

28 красавіка 1897(1897-04-28)

Месца нараджэння

Сафійск, Чавускі павет[d], Магілёўская губерня, Расійская імперыя

Дата смерці

1967

Род дзейнасці

гісторык, публіцыст, паэт

Навуковая сфера

гісторыя

Месца працы

літоўскі сектар АН БССР[d]
Інстытут нацыянальных меншасцей АН БССР
Інстытут гісторыі НАНБ

Навуковая ступень

кандыдат гістарычных навук[d]

Вікенцій Іосіфавіч Скардзіс, або Вінцас Скарджус (літ.: Vincas Skardžius, вядомы псеўданім: Viskaras, V; 28 красавіка 1897, в. Сафійск, Чавускі павет, Магілёўская губерня, цяпер Магілёўскі раён, Магілёўская вобласць — 1967, ?) — гісторык, публіцыст, паэт. Кандыдат гістарычных навук.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў літоўскай сям'і. Працаваў у літоўскім сектары АН, Інстытуце нацыянальных меншасцей, Інстытуце гісторыі БелАН. Вывучаў гісторыю пасяленняў літоўцаў у Беларусі.

Арыштаваны 10 снежня 1937 года. Асобай нарадай 19 жніўня 1938 года прыгавораны да 5 гадоў высылкі ў Казахстан. Вызвалены ў 1943 годзе. Пасля жыў у Кустанайскай вобласці Казахстана. Рэабілітаваны 11 лістапада 1957 года.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Рэпрэсаваныя літаратары, навукоўцы, работнікі асветы, грамадскія і культурныя дзеячы Беларусі, 1794—1991 : энцыклапедычны даведнік. У 3 т. Т. 2 / Леанід Маракоў. — Мінск, 2003.
  • Літоўцы ў Савецкай Беларусі : Нарыс аб узнікненні літоўскіх пасяленняў на Беларусі, іх становішчы пры царызме і сацыялістычным будаўніцтве пры савецкай уладзе / В. І. Скардзіс. — Мінск, 1935.
  • Nacionalės kultūros statyba Sovietų Baltarusijos lietuvių darbo masių tarpe / V. Skardžius. ― Minskas, 1932.